Idź prosto przed siebie… i wróć do punktu wyjścia

Czy świat z voxelami jest płaski, czy okrągły?

Zwykle płaski. Większość światów z voxelami to nieskończona siatka bloków, która urywa się na granicy świata. Idź w nieskończoność na wschód, a nigdy nie wrócisz od zachodu: dojdziesz do krawędzi. Dlatego „gra voxelowa z okrągłym światem” to tak popularne wyszukiwanie: ludzie chcą kuli, a znajdują zwykle sztuczki i shadery, które zaginają obraz, podczas gdy świat pod spodem pozostaje płaską siatką.

Openworld zbudowano na odwrót. To sandbox z voxelami na całej, okrągłej planecie: idź prosto, a wrócisz do punktu wyjścia, pod prawdziwym niebem z fazami Księżyca i zaćmieniami, aż po Słońce, przez Księżyc i planety. Nie mod, nie sztuczka kamery: sam świat jest globem, a każdy sześcian, który kopiesz lub stawiasz, leży gdzieś na nim.

przewijaj, by iść · przeciągaj, by obracać

Cała planeta
1000 km promienia. Nigdzie krawędzi.Flaga oznacza start. Nasz turysta rusza prosto przed siebie.

Prosto przed siebie
Grunt zakrzywia się przed tobą.Każdy krok to płaski grunt: zaginaniem zajmuje się planeta.

Dzień, potem noc
Dzień i noc wędrują dookoła globu.Idź wystarczająco długo, a przejdziesz przez nocną stronę.

6283 km
Trochę więcej niż z Paryża do Nowego Jorku.Tyle ma równik: w grze, w prawdziwym tempie marszu.

Z powrotem w domu
Ta sama flaga, to samo miejsce. Okrążenie zamknięte.

A potem
Księżyc wschodzi nad krawędzią świata.To też miejsce. Możesz tam polecieć.

Czy można obejść cały świat dookoła?

Tak. Planeta jest zamknięta sama w sobie, więc każda prosta linia w końcu zatacza pętlę. Liczby pochodzą prosto z kodu gry:

• 1000 kmpromień Ziemi
• 6283 kmdookoła równika
• 404 godz.by przejść go bez przerwy
• 25 minna jeden dzień i noc

Idziesz z prędkością 4,3 m/s, a sprintujesz z 5,6 m/s, więc okrążenie zajmuje około 404 godzin pieszo albo 311 godzin w sprincie przez całą drogę (jeśli pozwoli ci na to głód). Przy 25-minutowych dniach to prawie 1000 dni w grze (około 970): ponad dwa i pół roku czasu gry na jedną podróż dookoła.

I nie jest to prosta sucha droga. Po drodze spotkasz morza, które trzeba przepłynąć albo obejść, łańcuchy gór, pustynie i lasy. Planeta jest 6,371 raza mniejsza niż prawdziwa Ziemia, dzięki czemu da się ją przemierzyć, ale wciąż jest duża: jej powierzchnia to około 12,6 miliona km², więcej niż cała Europa.

Jak postawić sześciany na kuli?

To zagadka, którą musi rozwiązać każdy okrągły świat z voxelami: sześciany lubią płaską siatkę, a kula nie ma płaskiej siatki. Odpowiedź Openworld, prostymi słowami:

1. Nadmuchaj sześcian w kulę. Planeta jest indeksowana jak sześcian z 6 ścianami, „nadmuchany”, aż stanie się okrągły. Każda ściana jest pocięta na 90 437 × 90 437 kolumn po 16 × 16 metrów: około 49 miliardów kolumn na całą Ziemię.
2. Zachowaj każdy sześcian tej samej wielkości. Voxel ma wszędzie 25 cm: na równiku, na biegunach, pośrodku oceanu. Nic nie jest rozciągnięte ani ściśnięte, więc ściany pozostają proste, a budowle kwadratowe.
3. Rozwiń grunt płasko wokół siebie. Fizyka, kolizje i budowanie dzieją się na płaskiej lokalnej płaszczyźnie wokół gracza, z „górą” skierowaną od środka planety. Grawitacja zawsze ciągnie cię prosto w dół, gdziekolwiek jesteś.
4. Skręcaj płynnie na szwach. Gdy przechodzisz z jednej ściany sześcianu na następną, gra obraca twój kierunek i prędkość o ten sam kąt, za jednym zamachem. Żadnego ekranu ładowania, żadnego widocznego skoku: po prostu idziesz dalej.
5. Generuj ląd na samej kuli. Góry, rzeki i biomy są obliczane z twojego prawdziwego położenia na globie, więc wzdłuż krawędzi sześcianu nie ma szwu. Temperatura zależy od szerokości geograficznej i wysokości: jest zimniej w stronę biegunów i wysoko w górach.

Jest jedno szczere dziwactwo: w 8 narożnikach sześcianu schodzą się trzy ściany zamiast czterech, więc siatce brakuje tam ćwierć obrotu. To znane miejsce, którym zajmuje się gra: na planecie tej wielkości musiałbyś go szukać.

Czemu nie zagiąć sześcianów?

Niektóre demonstracje okrągłych światów zmniejszają bloki w miarę schodzenia w dół albo deformują je przy powierzchni. Wygląda to sprytnie, ale psuje to, co czyni grę voxelową zabawną: blok ma być blokiem. W Openworld kopiesz, budujesz, stawiasz półpłyty i wznosisz idealnie prostą ścianę dokładnie tak jak na płaskiej mapie. Okrągłość widać dopiero w skali: na kilometrach, nie na twoim domu.

Jak wygląda horyzont?

Bliżej, niż się spodziewasz. Twoje oczy są na wysokości 1,62 m, a na planecie o promieniu 1000 km horyzont morza jest zaledwie około 1,8 km stąd: na prawdziwej Ziemi to około 4,5 km. Za nim rzeczy nie znikają, tylko tonią: budynek oddalony o 10 km traci dolne 34 metry pod horyzontem, jak statek znikający za krzywizną morza.

Poza blokami wokół ciebie gra rysuje daleki teren nawet do 10 km (domyślnie 4 km, ustawiane opcją Daleki teren), ułożony na kuli z prawdziwą krzywizną i wtapiający się w kolor nieba. Pobaw się liczbami na własną rękę:

Wzleć dość wysoko, a planeta stanie się kulą

Wznieś się powyżej 1012 m, a gra przestaje wczytywać bloki: widzisz samą planetę, kulę namalowaną prawdziwą mapą twojego świata (morza, lód, pustynie, cieniowane ukształtowanie terenu), narysowaną z tego samego ziarna co grunt, po którym chodzisz. Leć dalej (na przykład rakietą), a Ziemia skurczy się w niebiesko-zieloną kulę wiszącą w przestrzeni. Naciśnij M, by otworzyć mapę: jej widok Kosmos pokazuje twoją planetę w 3D, oświetloną przez Słońce, i możesz ją obracać myszą.

Dzień i noc na okrągłej planecie

Ponieważ świat jest globem, który się obraca, Słońce nie włącza się i wyłącza po prostu: wschodzi nad jedną stroną planety, gdy zachodzi nad drugą. Pełny dzień trwa 25 minut. Gdy tam, gdzie stoisz, jest południe, dla znajomego po przeciwnej stronie świata jest północ — prawdziwa strefa czasowa, bez żadnego specjalnego kodu. Zupełnie nowy świat zaczyna się nawet wczesnym rankiem, tuż po wschodzie słońca w twoim punkcie startowym.

Oś Ziemi jest pochylona o 23,44°, tak jak nasza. W ciągu roku liczącego 365 dni gry (około sześciu dni czasu rzeczywistego) Słońce wspina się wyżej albo zostaje niżej, a w pobliżu biegunów masz dni polarne, gdy nigdy nie zachodzi, i noce polarne, gdy nigdy nie wschodzi.

A potem jest Księżyc. Ma promień 273 km i krąży w odległości około 60 000 km: te same proporcje co prawdziwy Księżyc, więc wygląda tak samo wielki na twoim niebie, około pół stopnia średnicy. Przechodzi przez swoje fazy, czasem przesuwa się przed Słońcem i zasługuje na własny poradnik: prawdziwe niebo nad planetą, fazy i zaćmienia.

Bieguny, kontynenty i dwa rodzaje światów

Tak, są bieguny i nic dziwnego się tam nie dzieje: każdy biegun leży pośrodku ściany sześcianu, gdzie siatka jest najbardziej regularna. Znajdziesz tam zimno (kry lodowe, lodowce, śnieg), bo temperatura zależy od szerokości geograficznej.

Gdy tworzysz świat (Solo → Utwórz świat), linia Teren pozwala wybrać jeden z dwóch układów:

Tak czy inaczej, planeta jest obsiana gigantycznymi złożami rud: od 40 do 120 m szerokości, a niektóre ze starą, podpartą kopalnią prowadzącą w głąb. Po parę każdego pospolitego rodzaju leży w odległości kilku kilometrów od twojego startu; pozostałe są rozsiane po globie, daleko od siebie. Geografia ma znaczenie: okrągła planeta daje ci powód, by pójść zobaczyć, co jest tam, dalej.

Co okrągła planeta zmienia w grze

• Nie ma krawędzi. Żadnej granicy świata, żadnej pustki, żadnej niewidzialnej ściany: każdy horyzont to prawdziwe miejsce, do którego możesz dojść.
• Kierunki coś znaczą. Północ i południe prowadzą ku zimnu; równik to miejsce, gdzie dni są najrówniejsze; druga strona świata jest naprawdę daleko.
• Zgubić się można naprawdę, tak samo jak wrócić do domu. Punkty kontrolne, mapa (M) i kompas na HUD-zie pomagają ci się orientować na całym globie.
• Znajomi mogą być gdziekolwiek. Na serwerze cała planeta jest wspólna: ktoś może budować na biegunie, gdy ty kopiesz na równiku. Więcej w graniu ze znajomymi.
• Wznoszenie się to podróż. Wzleć dość wysoko, a zobaczysz krzywiznę; wzleć jeszcze wyżej, a możesz opuścić planetę i polecieć na Księżyc.
• Zejście w dół to też podróż. Pod każdym krajobrazem są skały, jaskinie i lawa: co jest pod planetą.

A jeśli wolisz zobaczyć to z powietrza, skocz z klifu: Openworld to też gra z wingsuitem, a we wingsuicie albo pod paralotnią lecisz nad planetą i patrzysz, jak przesuwa się pod tobą.

Okrągły świat to coś więcej niż sztuczka kamery: wokół kuli powstaje reszta gry. Przetrwanie, stworzenia, jaskinie, budowanie voxel po voxelu, skiny, serwery multiplayer, niebo działające jak prawdziwe i Księżyc, na którym możesz stanąć. Jeśli szukasz gier sandbox z voxelami z czymś naprawdę nowym, okrągła planeta jest naszą odpowiedzią.