Περπάτα ευθεία… και γύρνα εκεί από όπου ξεκίνησες

Είναι ένας voxel κόσμος επίπεδος ή στρογγυλός;

Συνήθως επίπεδος. Οι περισσότεροι voxel κόσμοι είναι ένα ατέρμονο πλέγμα από μπλοκ που σταματά σε ένα όριο κόσμου. Περπάτα ανατολικά για πάντα και δεν γυρνάς ποτέ από τη δύση: χτυπάς στην άκρη. Γι' αυτό το «voxel παιχνίδι με στρογγυλό κόσμο» είναι τόσο δημοφιλής αναζήτηση: οι άνθρωποι θέλουν τη σφαίρα και αυτό που βρίσκουν συνήθως είναι κόλπα και shaders που λυγίζουν την εικόνα ενώ ο κόσμος από κάτω μένει ένα επίπεδο πλέγμα.

Το Openworld φτιάχτηκε αντίστροφα. Είναι ένα voxel sandbox σε έναν ολόκληρο, στρογγυλό πλανήτη — περπάτα ευθεία και γύρνα εκεί απ' όπου ξεκίνησες — κάτω από έναν αληθινό ουρανό με φάσεις της Σελήνης και εκλείψεις, μέχρι τον Ήλιο, περνώντας από τη Σελήνη και τους πλανήτες. Όχι ένα mod, ούτε κόλπο της κάμερας: ο ίδιος ο κόσμος είναι σφαίρα και κάθε κύβος που σκάβεις ή τοποθετείς βρίσκεται κάπου πάνω της.

κύλισε για να περπατήσεις · σύρε για να γυρίσεις

Ένας ολόκληρος πλανήτης
1.000 km ακτίνα. Πουθενά άκρη.Μια σημαία δείχνει την αφετηρία. Ο τουρίστας μας ξεκινά ευθεία μπροστά.

Ευθεία μπροστά
Το έδαφος καμπυλώνει μπροστά σου.Κάθε βήμα γίνεται σε επίπεδο έδαφος — το λύγισμα το κάνει ο πλανήτης.

Μέρα και μετά νύχτα
Η μέρα και η νύχτα ταξιδεύουν γύρω από τη σφαίρα.Περπάτα αρκετά και θα διασχίσεις τη νυχτερινή πλευρά.

6.283 km
Λίγο περισσότερο από Παρίσι–Νέα Υόρκη.Αυτό είναι το μήκος του ισημερινού — στο παιχνίδι, με πραγματική ταχύτητα περπατήματος.

Πίσω στο σπίτι
Ίδια σημαία, ίδιο σημείο. Έκανες ολόκληρο τον γύρο.

Και μετά
Η Σελήνη ανατέλλει πάνω από την άκρη του κόσμου.Είναι κι αυτή ένα μέρος. Μπορείς να πας εκεί.

Μπορείς να περπατήσεις γύρω από ολόκληρο τον κόσμο;

Ναι. Ο πλανήτης είναι κλειστός πάνω στον εαυτό του, οπότε κάθε ευθεία γραμμή κάποια στιγμή κλείνει κύκλο. Οι αριθμοί προέρχονται κατευθείαν από τον κώδικα του παιχνιδιού:

• 1.000 kmακτίνα της Γης
• 6.283 kmγύρω από τον ισημερινό
• 404 ώρεςγια να τον περπατήσεις, χωρίς στάση
• 25 λεπτάγια μία μέρα και νύχτα

Περπατάς με 4,3 m/s και τρέχεις με 5,6 m/s, οπότε ένας γύρος παίρνει περίπου 404 ώρες με τα πόδια ή 311 ώρες τρέχοντας όλη τη διαδρομή (αν το επιτρέπει η πείνα σου). Με μέρες των 25 λεπτών, αυτό είναι σχεδόν 1.000 μέρες του παιχνιδιού (περίπου 970): πάνω από δυόμισι χρόνια χρόνου παιχνιδιού για έναν μόνο γύρο.

Και δεν είναι ένας ίσιος, στεγνός δρόμος. Στη διαδρομή θα συναντήσεις θάλασσες που πρέπει να περάσεις κολυμπώντας ή να παρακάμψεις, οροσειρές, ερήμους και δάση. Ο πλανήτης είναι 6,371 φορές μικρότερος από την πραγματική Γη, κάτι που τον κάνει εφικτό να τον διασχίσεις, αλλά παραμένει μεγάλος: η επιφάνειά του είναι περίπου 12,6 εκατομμύρια km², περισσότερα από όλη την Ευρώπη.

Πώς βάζεις κύβους πάνω σε σφαίρα;

Αυτό είναι το παζλ που πρέπει να λύσει κάθε στρογγυλός voxel κόσμος: οι κύβοι θέλουν να βρίσκονται σε ένα επίπεδο πλέγμα και η σφαίρα δεν έχει επίπεδο πλέγμα. Η απάντηση του Openworld, με απλά λόγια:

1. Φούσκωσε έναν κύβο σε μπάλα. Ο πλανήτης ευρετηριάζεται σαν κύβος με 6 έδρες, «φουσκωμένος» μέχρι να στρογγυλέψει. Κάθε έδρα κόβεται σε 90.437 × 90.437 στήλες των 16 × 16 μέτρων: περίπου 49 δισεκατομμύρια στήλες για ολόκληρη τη Γη.
2. Κράτα κάθε κύβο στο ίδιο μέγεθος. Ένα voxel είναι 25 cm παντού — στον ισημερινό, στους πόλους, στη μέση ενός ωκεανού. Τίποτα δεν τεντώνεται ή συνθλίβεται, οπότε οι τοίχοι μένουν ίσιοι και τα χτισίματα τετράγωνα.
3. Ξεδίπλωσε το έδαφος επίπεδο γύρω σου. Η φυσική, οι συγκρούσεις και το χτίσιμο γίνονται πάνω σε ένα επίπεδο τοπικό πλαίσιο γύρω από τον παίκτη, με το «πάνω» να δείχνει μακριά από το κέντρο του πλανήτη. Η βαρύτητα σε τραβά πάντα ευθεία προς τα κάτω, όπου κι αν βρίσκεσαι.
4. Στρίψε ομαλά στις ραφές. Όταν περπατάς από μια έδρα του κύβου στην επόμενη, το παιχνίδι γυρίζει την κατεύθυνση και την ταχύτητά σου κατά την ίδια γωνία, με μία κίνηση. Καμία οθόνη φόρτωσης, κανένα ορατό πήδημα: απλώς συνεχίζεις να περπατάς.
5. Δημιούργησε τη στεριά πάνω στην ίδια τη σφαίρα. Τα βουνά, τα ποτάμια και οι βιότοποι υπολογίζονται από την πραγματική σου θέση πάνω στη σφαίρα, οπότε δεν υπάρχει ραφή κατά μήκος των ακμών του κύβου. Η θερμοκρασία ακολουθεί το γεωγραφικό πλάτος και το υψόμετρο: κάνει πιο κρύο προς τους πόλους και ψηλά στα βουνά.

Υπάρχει ένα ειλικρινές ιδιαίτερο χαρακτηριστικό: στις 8 κορυφές του κύβου συναντιούνται τρεις έδρες αντί για τέσσερις, οπότε στο πλέγμα εκεί λείπει ένα τέταρτο στροφής. Είναι ένα γνωστό σημείο, που το χειρίζεται το παιχνίδι — σε πλανήτη αυτού του μεγέθους, θα έπρεπε να πας να το ψάξεις.

Γιατί να μην λυγίσουμε τους κύβους;

Μερικά demo στρογγυλού κόσμου μικραίνουν τα μπλοκ όσο κατεβαίνεις ή τα παραμορφώνουν κοντά στην επιφάνεια. Αυτό φαίνεται έξυπνο, αλλά χαλά αυτό που κάνει ένα voxel παιχνίδι διασκεδαστικό: ένα μπλοκ πρέπει να είναι μπλοκ. Στο Openworld σκάβεις, χτίζεις, τοποθετείς μισές πλάκες και στήνεις έναν απόλυτα ίσιο τοίχο ακριβώς όπως θα έκανες σε έναν επίπεδο χάρτη. Η καμπυλότητα φαίνεται μόνο σε μεγάλη κλίμακα — σε χιλιόμετρα, όχι πάνω από το σπίτι σου.

Πώς μοιάζει ο ορίζοντας;

Πιο κοντά απ' ό,τι έχεις συνηθίσει. Τα μάτια σου είναι στα 1,62 m και σε έναν πλανήτη ακτίνας 1.000 km ο ορίζοντας της θάλασσας απέχει μόλις περίπου 1,8 km — στην πραγματική Γη είναι περίπου 4,5 km. Πέρα από αυτόν, τα πράγματα δεν χάνονται, βυθίζονται: ένα κτίριο 10 km μακριά χάνει τα κάτω 34 μέτρα του κάτω από τον ορίζοντα, σαν ένα πλοίο που βουλιάζει πάνω από την καμπύλη της θάλασσας.

Πέρα από τα μπλοκ γύρω σου, το παιχνίδι σχεδιάζει μακρινό έδαφος έως και 10 km (4 km από προεπιλογή, ρυθμίζεται από τη Μακρινή απόσταση στις επιλογές), τοποθετημένο πάνω στη σφαίρα με την αληθινή του καμπυλότητα, να σβήνει στο χρώμα του ουρανού. Παίξε εσύ με τους αριθμούς:

Πέτα αρκετά ψηλά και ο πλανήτης γίνεται μπάλα

Ανέβα πάνω από τα 1.012 m και το παιχνίδι σταματά να φορτώνει μπλοκ: αυτό που βλέπεις είναι ο ίδιος ο πλανήτης, μια σφαίρα ζωγραφισμένη με τον πραγματικό χάρτη του κόσμου σου — θάλασσες, πάγους, ερήμους, σκιασμένο ανάγλυφο — σχεδιασμένη από το ίδιο seed με το έδαφος που περπάτησες. Συνέχισε (με μια ρουκέτα, για παράδειγμα) και η Γη μικραίνει σε μια γαλανοπράσινη μπάλα που αιωρείται στο διάστημα. Πάτα M για τον χάρτη: η προβολή Διάστημα δείχνει τον πλανήτη σου σε 3D, φωτισμένο από τον Ήλιο, και μπορείς να τον γυρίσεις με το ποντίκι.

Μέρα και νύχτα σε έναν στρογγυλό πλανήτη

Επειδή ο κόσμος είναι μια σφαίρα που περιστρέφεται, ο Ήλιος δεν ανάβει και σβήνει απλώς: ανατέλλει πάνω από τη μία πλευρά του πλανήτη την ώρα που δύει στην άλλη. Μια ολόκληρη μέρα διαρκεί 25 λεπτά. Όταν είναι μεσημέρι εκεί που στέκεσαι, είναι μεσάνυχτα για έναν φίλο στην αντίθετη πλευρά του κόσμου — μια πραγματική ζώνη ώρας, χωρίς κανέναν ειδικό κώδικα πίσω της. Ένας ολοκαίνουργιος κόσμος ξεκινά μάλιστα νωρίς το πρωί, αμέσως μετά την ανατολή στο σημείο εμφάνισής σου.

Ο άξονας της Γης έχει κλίση 23,44°, όπως ο δικός μας. Μέσα σε ένα έτος 365 ημερών του παιχνιδιού (περίπου έξι ημέρες πραγματικού χρόνου), ο Ήλιος ανεβαίνει ψηλότερα ή μένει χαμηλότερα και κοντά στους πόλους έχεις πολικές μέρες όταν δεν δύει ποτέ και πολικές νύχτες όταν δεν ανατέλλει ποτέ.

Και μετά είναι η Σελήνη. Έχει ακτίνα 273 km και κινείται σε τροχιά περίπου 60.000 km μακριά — με τις ίδιες αναλογίες με την πραγματική Σελήνη, οπότε φαίνεται στο ίδιο μέγεθος στον ουρανό σου, περίπου μισή μοίρα πλάτος. Περνά από φάσεις, κάποιες φορές περνά μπροστά από τον Ήλιο και αξίζει έναν δικό της οδηγό: ο πραγματικός ουρανός πάνω από τον πλανήτη, φάσεις και εκλείψεις.

Πόλοι, ήπειροι και δύο είδη κόσμων

Ναι, υπάρχουν πόλοι και δεν συμβαίνει τίποτα παράξενο εκεί: κάθε πόλος βρίσκεται στη μέση μιας έδρας του κύβου, όπου το πλέγμα είναι πιο κανονικό. Αυτό που θα βρεις είναι κρύο — θαλάσσιοι πάγοι, παγετώνες, χιόνι — γιατί η θερμοκρασία ακολουθεί το γεωγραφικό πλάτος.

Όταν φτιάχνεις έναν κόσμο (Solo → Δημιουργία κόσμου), η γραμμή Έδαφος σου επιτρέπει να διαλέξεις ανάμεσα σε δύο διατάξεις:

Σε κάθε περίπτωση, ο πλανήτης είναι σπαρμένος με γιγάντιες φλέβες μεταλλευμάτων — 40 έως 120 m πλάτος, κάποιες με ένα παλιό υποστηριγμένο ορυχείο που οδηγεί προς τα κάτω. Μία-δύο από κάθε κοινό είδος βρίσκονται μέσα σε λίγα χιλιόμετρα από την αφετηρία σου· οι υπόλοιπες είναι σκορπισμένες γύρω από τη σφαίρα, μακριά η μία από την άλλη. Η γεωγραφία μετράει: ο στρογγυλός πλανήτης σού δίνει λόγο να πας να δεις τι υπάρχει εκεί πέρα.

Τι αλλάζει ένας στρογγυλός πλανήτης όταν παίζεις

• Δεν υπάρχει άκρη. Κανένα όριο κόσμου, κανένα κενό, κανένας αόρατος τοίχος: κάθε ορίζοντας είναι ένα αληθινό μέρος που μπορείς να φτάσεις.
• Οι κατευθύνσεις έχουν νόημα. Βορράς και νότος οδηγούν προς το κρύο· ο ισημερινός είναι εκεί που οι μέρες είναι πιο ίσες· η άλλη πλευρά του κόσμου είναι πραγματικά μακριά.
• Το να χαθείς είναι αληθινό — όπως και το να γυρίσεις σπίτι. Τα σημεία ελέγχου, ο χάρτης (M) και η πυξίδα στο HUD σου σε κρατούν προσανατολισμένο σε ολόκληρη υδρόγειο.
• Οι φίλοι μπορεί να είναι οπουδήποτε. Σε έναν διακομιστή, ολόκληρος ο πλανήτης είναι κοινός: κάποιος μπορεί να χτίζει στον πόλο ενώ εσύ σκάβεις στον ισημερινό. Περισσότερα στο παιχνίδι με φίλους.
• Το να ανέβεις είναι ταξίδι. Ανέβα αρκετά ψηλά και βλέπεις την καμπύλη· ανέβα ακόμα και μπορείς να αφήσεις τον πλανήτη για τη Σελήνη.
• Το να κατέβεις είναι κι αυτό ταξίδι. Κάτω από κάθε τοπίο υπάρχουν βράχος, σπήλαια και λάβα — τι κρύβεται κάτω από τον πλανήτη.

Κι αν προτιμάς να τον δεις από ψηλά, πήδα από έναν γκρεμό: το Openworld είναι και ένα παιχνίδι με wingsuit και με wingsuit ή κάτω από ένα αλεξίπτωτο πλαγιάς πετάς πάνω από τον πλανήτη και τον βλέπεις να κυλά από κάτω σου.

Ένας στρογγυλός κόσμος είναι κάτι παραπάνω από κόλπο της κάμερας: έρχεται με το υπόλοιπο ενός παιχνιδιού γύρω από τη σφαίρα. Επιβίωση, πλάσματα, σπήλαια, χτίσιμο voxel προς voxel, skins, διακομιστές multiplayer, ένας ουρανός που δουλεύει όπως ο αληθινός και μια Σελήνη στην οποία μπορείς να σταθείς. Αν ψάχνεις voxel sandbox παιχνίδια με κάτι πραγματικά καινούργιο, ο στρογγυλός πλανήτης είναι η απάντησή μας.