Czym jest gra voxelowa? Cała planeta, po 25 cm naraz

Czym jest gra voxelowa?

Weź piksel — jeden kolorowy kwadrat twojego ekranu — i nadaj mu głębię. Dostajesz voxel, skrót od volume pixel, piksel objętościowy: małą kostkę o jednym kolorze, leżącą na trójwymiarowej siatce. Obraz to siatka pikseli; świat voxelowy to siatka voxeli, ułożonych w każdym kierunku, tak samo wewnątrz wzgórz, jak na ich powierzchni.

Gra voxelowa to gra, której świat jest zapisany w ten sposób. Ziemia nie jest namalowaną skorupą z niczym za nią: pod trawą jest ziemia, pod ziemią kamień, a każdą jego kostkę można zabrać albo odłożyć. W tym cały sens gatunku. Nie tylko chodzisz po krajobrazie — kopiesz go, rzeźbisz i budujesz.

Openworld to sandbox z voxelami na całej, okrągłej planecie — idź prosto, a wrócisz do punktu wyjścia — pod prawdziwym niebem z fazami Księżyca i zaćmieniami, aż po Słońce, przez Księżyc i planety. Na Macu (natywnie na Apple Silicon), Windowsie i Linuksie. A jego voxele są małe: oto jak małe.

Od całej planety do jednego voxela

Przewijaj powoli: kamera opuszcza kosmos, ląduje na jednej kolumnie świata i zatrzymuje się obok gracza i pojedynczego bloku. Wszystko, co widzisz, jest zrobione w prawdziwej rozdzielczości gry.

Planeta
Cały okrągły świat o promieniu 1000 kmIdź prosto przed siebie dość długo, a wrócisz do punktu wyjścia.

Jedna kolumna
16 × 16 m gruntu, 512 m wysokościGenerowana raz z seeda świata, potem zapisana: to, co wykopiesz, zostaje wykopane.

Gracz
Około 1,8 m: siedem voxeli wysokościKażda postać to też model z voxeli, z własną, drobniejszą siatką.

Blok
1 m = 4 × 4 × 4 = 64 voxeleSiatka budowania: jeden blok, jeden metr.

Voxel
25 cm, wielkość cegłyNajmniejszy kawałek materii na świecie. To właśnie kopiesz, rzeźbisz i układasz.

• 25 cmjeden voxel, rozdzielczość materii
• 64voxeli w jednym bloku 1 m
• 8,4 mlnvoxeli w jednej kolumnie 16 × 16 × 512 m
• 1000 kmpromień planety

Voxele, bloki i wielokąty: jaka jest różnica?

Te trzy słowa ciągle się mieszają. Oto krótka wersja:

• Wielokąty to sposób, w jaki rysuje rzeczy niemal każda gra 3D: cienkie trójkąty owinięte wokół kształtu. Góra z wielokątów jest pusta w środku; nie wykopiesz w niej nic, chyba że gra udaje dziurę.
• Voxele to sposób, w jaki świat może być zapisany: pełna siatka 3D, wypełniona w środku. Kopiesz, a gra wie, co jest pod twoimi stopami.
• Bloki to siatka rozgrywki. W wielu grach z blokami blok ma 1 m szerokości i jest też najmniejszą rzeczą, jaką można zmienić. W Openworld siatka budowania też ma 1 m, ale każdy blok składa się z 64 voxeli, więc możesz zabrać lub położyć ćwierć metra naraz.

Większość gier voxelowych nadal rysuje swoje kostki za pomocą wielokątów na twojej karcie graficznej: zapisywanie i rysowanie to dwie różne prace. O tym, że gra jest „voxelowa”, decyduje to, że jej świat jest siatką materii, którą można zmieniać, wszędzie.

Kop, rzeźb, buduj: co voxele zmieniają w grze

Małe voxele mają znaczenie od chwili, gdy bierzesz narzędzie do ręki. W Openworld każde narzędzie ma własny chwyt na świat:

• Kilof rozbija ustawiony w siatce sześcian 1 m przed tobą (4 × 4 × 4 voxele): skałę, rudy i lód. Łopata robi to samo z ziemią, piaskiem i śniegiem, siekiera z drewnem, nożyce z liśćmi.
• Dłuto — albo gołe ręce — bierze jeden voxel naraz. Tak wyrzeźbisz okno, stopień, twarz w klifie.
• Surowiec w ręku układa się po jednym voxelu, na ścianie, w którą celujesz.
• Elementy budowlane zatrzaskują się na siatce 1 m: sześciany, filary 50 cm, płyty, półpłyty grube tylko na 25 cm, płyty pionowe, schody skręcające na rogach, ściany, płoty, drzwi. Kucnij, a element trafi tylko tam, gdzie jego voxele są wolne; kucnij, by rozbić jeden, a rozpadnie się voxel po voxelu.

Efekt: możesz zbudować dom w skali domu, z prawdziwymi parapetami i cienkimi dachami, a nie pudło z metrowych cegieł. Pełna wycieczka jest w budowaniu voxel po voxelu.

Czemu świat z voxeli może być całą planetą

Większość sandboksów voxelowych to płaska mapa, która ciągnie się bez końca. Openworld wybrał coś przeciwnego: całą okrągłą planetę o promieniu 1000 km — około 6280 km w obwodzie. Żeby to było możliwe przy voxelach 25 cm, świat jest pocięty na kolumny 16 × 16 m, każda wysoka na 512 m, a generowane są tylko te blisko graczy. Jedna kolumna to już 8,4 miliona voxeli; na planecie jest miejsce na około 49 miliardów kolumn.

Każda kolumna jest generowana z seeda świata — ten sam seed zawsze daje dokładnie te same voxele — a potem zapisywana przy pierwszym istnieniu. Wykop tunel, wyjedź na tydzień, wróć: wciąż tam jest. Tworząc świat, wybierasz jego układ: rozproszone biomy, blisko siebie, albo gigantyczne kontynenty rozdzielone prawdziwymi oceanami.

Okrągła planeta daje ci też prawdziwe niebo. Doba trwa 25 minut; Słońce, Księżyc i gwiazdy wędrują po nim, z fazami i zaćmieniami. A ponieważ planeta jest okrągła, naprawdę możesz ją obejść dookoła. Blisko ciebie grunt jest rozwinięty na płasko, więc budowanie działa dokładnie jak na płaskiej mapie; odległy teren, do 10 km, jest ułożony na kuli z prawdziwą krzywizną, a z dostatecznej wysokości widać, jak horyzont się zakrzywia. Jak sześciany mieszczą się na kuli, to cały temat naszego poradnika o planecie z voxeli, którą można obejść.

Nawet postacie są z voxeli

Gracze i stworzenia w Openworld to także modele z voxeli, na drobniejszej siatce: voxel skina ma około 3 cm, osiem razy mniej niż voxel świata. To wystarczy na wystający nos, warkocz, lisie uszy czy koronę. Gra ma 202 gotowe skiny i edytor, w którym malujesz i rzeźbisz własny, voxel po voxelu — zobacz poradnik o skinach z voxeli.

Jaka była pierwsza gra voxelowa?

Voxele trafiły do gier na długo przed sandboksami z blokami. Na początku lat 90. gra lotnicza używała silnika „Voxel Space”, który rysował falujące wzgórza z kolumn wysokości i koloru, w czasach, gdy wielokąty wyglądały płasko i kanciasto. Kilka lat później gra przygodowa też użyła voxeli do swoich krajobrazów.

Pomysł świata, który można zmieniać wszędzie, przyszedł później. Pod koniec lat 2000. mała gra górnicza pokazała, że siatka sześcianów, które kopiesz i stawiasz, jest zabawą samą w sobie, a gatunek stał się fenomenem dzięki metrowym blokom. Od tamtej pory gry voxelowe poszły we wszystkich kierunkach: maleńkie voxele po 10 cm, które można wysadzać w grach o destrukcji, planety i asteroidy z voxeli w grach inżynierskich, otwartoźródłowe silniki bloków.

Rodzaje gier voxelowych

Krótka, uczciwa mapa gatunku — każda rodzina robi coś innego:

• Sandboksy z blokami — metrowe bloki, zwykle płaski świat ciągnący się bez końca, ogromna społeczność budowniczych.
• Otwartoźródłowe silniki bloków — wiele małych gier zbudowanych na jednym silniku, działających niemal wszędzie.
• RPG voxelowe — duży świat do wspólnej eksploracji, z klasami i zadaniami.
• Gry o destrukcji — maleńkie voxele i fizyka: wszystko się rozpada. Włamania i rozbiórki, nie survival.
• Powolne gry survivalowe — wymagające, z dłutowaniem wewnątrz bloków.
• Openworld — sandbox z voxelami po 25 cm na całej okrągłej planecie, z jaskiniami, stworzeniami, prawdziwym niebem i rakietami na Księżyc. W alfie.

Szukasz szerszego gatunku? Mapujemy go w grach sandbox z voxelami: buduj, automatyzuj, leć na Księżyc.

Co Openworld dodaje do gatunku

Openworld dodaje planetę: okrągły świat z cyklem dnia i nocy, fazami Księżyca i zaćmieniami, oceanami, gigantycznymi złożami rudy, jaskiniami, stworzeniami i niebem, które możesz opuścić w rakiecie zbudowanej własnoręcznie. Graj sam, otwórz świat w swojej sieci lokalnej albo graj ze znajomymi na serwerze.

Openworld robi jeden niezależny twórca. Działa na Macu (Apple Silicon i Intel), Windowsie i Linuksie — zobacz, jak go zainstalować na Macu, na komputerze z Windowsem albo na Linuksie. Twoje pierwsze noce opisuje poradnik dla początkujących.