Eksploracja jaskiń w Openworld: lawa, ropa i kryształy pod okrągłą planetą

Co jest w jaskiniach Openworld?

Openworld to sandbox z voxelami na całej, okrągłej planecie — idź prosto, a wrócisz do punktu wyjścia — pod prawdziwym niebem z fazami Księżyca i zaćmieniami. Na Macu (natywnie na Apple Silicon), Windowsie i Linuksie. A pod tą planetą ziemia nie jest tłem: gra wycina prawdziwą sieć jaskiń w pierwszych 200 m pod powierzchnią, a potem urządza ją zależnie od głębokości i klimatu na górze.

Pod ziemią są trzy rodziny jaskiń:

• Tunele, którymi możesz iść całymi minutami: szerokie na 2 do 9 m, z płaskimi podłogami, rozwidleniami, salami tam, gdzie się spotykają, wejściami otwierającymi się w ziemi — oraz wąwozami.
• Kręte rury o średnicy 2,5 do 4 m, które wznoszą się i opadają pod każdym kątem: rampy i szyby między poziomami sieci.
• Jaskinie-sale: hale szerokie na 10 do 60 m, 45 do 95 m w dół, z sklepionymi sufitami i kamiennymi filarami grubymi u podstawy.

To, co znajdziesz w środku, zależy od lądu nad tobą. Cztery klimaty jaskiń:

• Jaskinie naciekowe (najczęstsze): stalaktyty z kalcytu, stalagmity pod nimi, kolumny tam, gdzie się spotykają, podłogi ze żwiru i gliny. Pod gorącymi pustyniami skorupy saletry.
• Bujne jaskinie (wilgotny, łagodny ląd nad nimi): dywany z mchu, kurtyny pnączy, świecące grzyby.
• Zamarznięte jaskinie (zimny ląd nad nimi): podłogi z lodu i sople ze zbitego lodu.
• Głębokie jaskinie (od 68 m poniżej poziomu morza): bazaltowe podłogi poprzecinane żyłami skały magmowej, kępy świecących kryształów.

Pod trawą
Kilka metrów gleby, potem skała — a już ciemne kropki węgla i jasne ziarna żelaza.

Jezioro lawy
Oddycha i oświetla ściany na pomarańczowo. Na jego brzegu patroluje magmowy golem.Lawa świeci na 12 m wokół: zobaczysz ją z daleka.

Kliknij je
Nietoperze, pająki, golemy… i rycerz odpierający trolla. Uderz stworzenie trzy razy, a upuści kości.

Soczewka ropy
Czarna, z tęczowym połyskiem, uwięziona pod łupkiem. Z wiaderkiem staje się paliwem — a po rafinacji naftą (prawdziwym paliwem rakietowym) i plastikiem.

Jak głęboko można kopać?

Wysokości w Openworld to prawdziwe wysokości nad poziomem: morze leży na 160 m, a szczyty wznoszą się do 300 m. Dnem świata jest skała macierzysta, na wysokości 0 — czyli 160 m pod plażą i do 300 m pod szczytem. Jaskinie żyją w pasie 200 m pod powierzchnią, nigdy w skale macierzystej.

A środek planety? Leży 1000 km głębiej: poza zasięgiem. Ponieważ świat to okrągła planeta, „w dół” zawsze wskazuje ten środek, gdziekolwiek kopiesz — na równiku tak samo jak na biegunach.

Rudy według głębokości: gdzie znaleźć węgiel, żelazo, złoto i klejnoty

Ruda leży w żyłach: łańcuchach kieszeni w skale. Każda ruda ma swój pas głębokości, a niektóre lubią określony ląd nad sobą. Główne z nich:

• Węgiel: 3 do 70 m — twoje pochodnie, twoje paliwo i reduktor pieca.
• Miedź: 8 do 90 m, częstsza pod wyżynami.
• Żelazo: 10 do 140 m — narzędzia, zbroja, wiadra.
• Raisonite: rzadkie fioletowe kieszenie, 35 do 110 m — pierwszy stop.
• Złoto: 70 do 200 m.
• Tytan: 90 do 200 m, trzy razy częstszy w prowincjach wulkanicznych.
• Klejnoty: 100 do 200 m, częstsze pod górami. Diament wycina się z rudy klejnotów.
• Uran: 120 do 200 m.

Boksyt, lit, saletra, siarka i krzemień również zasilają maszyny. Gdy potrzebujesz rud na zbroję, wiesz już, jak daleko iść; wszystkie, wraz z krainami, które lubią, znajdziesz w naszym poradniku o surowcach.

• 200metrów jaskiń pod powierzchnią
• 19rodzajów rudy w żyłach
• 134gigantycznych złóż na Ziemi
• 14metrów oświetlonych jedną pochodnią

Węgiel i żelazo od twojej pierwszej jaskini

Oprócz wielkich żył pierwsze 48 m pod ziemią kryje drugą, gęstszą sieć małych żył węgla i żelaza: niemal co drugi sześcian skały o boku 6 m ma jedną, więc każda ściana jaskini coś pokazuje — mniej więcej jedna żyła na 25 m galerii. Cała żelazna zbroja mieści się w dwóch–trzech żyłach żelaza. Dlatego twoje pierwsze noce mijają o wiele lepiej z kilofem w ręku.

Olbrzymie złoża i ich głazy

Każdy świat kryje też olbrzymie złoża: około dziewięćdziesięciu na Ziemi, elipsoidy rudy o szerokości od 40 do 120 m, których wierzch leży 2 do 30 m pod ziemią — węgiel, żelazo, miedź, boksyt, złoto, tytan, lit, uran, klejnoty, saletra i ropa. Pierwsze złoża węgla, żelaza, miedzi i boksytu leżą w odległości od 250 do 700 m od punktu startu świata, pozostałe w promieniu 1,5 km.

Jak je rozpoznać: głazy rudy o wysokości 2 do 4 m, stojące na ziemi nad rdzeniem złoża. Kop w środku: rdzeń to czysta ruda, rzednąca ku brzegom. Wyjątkiem jest ropa: bez głazów, za to z czarnymi wysiękami bitumu (patrz niżej).

Lawa: jak nie zginąć

Jeziora lawy leżą głęboko: sklepione komory, których dnem jest jezioro lawy, obramowane obsydianem, skałą magmową i bazaltem. Ich dno leży 6 do 30 m nad skałą macierzystą, zawsze co najmniej 40 m pod powierzchnią. Trafisz na jedno w jednym na pięć odcinków lądu długości 220 m — w co drugim w prowincjach wulkanicznych. Niektóre zalane jaskinie wypełniają się też lawą zamiast wodą, gdy leżą dość głęboko.

Lawa świeci na 12 m wokół, więc jej pomarańczowy blask ostrzega cię z daleka. Wejdź w nią, a będziesz płonąć raz po raz, a twoje zdrowie stopnieje: kilka sekund wystarczy. Zbroja łagodzi oparzenia, ale cię nie uratuje. Ekran śmierci podsumowuje to tak: „Próbowałeś pływać w lawie.”

Ropa i do czego służy

Ropa śpi w dwóch rodzajach pól. Gigantyczne pola naftowe leżą pod nizinami — równinami i łagodnym terenem z dala od gór: jedno w promieniu 6 km od punktu startu świata, osiem kolejnych wokół planety. Ich znak widać na ziemi: od trzech do pięciu kanałów ropy wspina się aż na powierzchnię, każdy zwieńczony czarnym bitumem w postrzępionej plamie szerokiej na 1 do 3 m. Przekop go i idź za rurą ropy w dół do soczewki szerokiej na około 120 m, której wierzch leży z 30 m pod ziemią.

Małe soczewki — szerokie na 20 do 60 m, grube na 6 do 16 m, ze środkiem 20 do 60 m w dół, uwięzione pod czapą łupku — nic nie pokazują na powierzchni. Cienkie kanały wspinają się z ich stropu i kończą 2 do 8 m pod ziemią w plamie bitumu: kop, a gdy kilof trafi na bitum albo ciemny łupek, ropa jest poniżej. W jaskini czarny filar z bitumu między podłogą a sufitem to ten sam kanał: idź za nim w dół. Szukaj pod pustyniami, równinami i płaskowyżami; nigdy pod wulkanami ani wysokimi górami.

Na szczycie każdej soczewki jest odrobina powietrza, a bitum można podpalić pochodnią: wtedy płonie wiecznie, jak znacznik nad twoją ropą. Wszystkie znaki, krok po kroku, są w naszym poradniku o zasobach.

Aby ją wydobyć, potrzebujesz wiaderka (trzy sztabki żelaza): jeden metr sześcienny jednej cieczy naraz. Potem rafineria, miedziana kolumna nad ogniem, rozdziela ropę na:

• Naftę i RP-1 do prawdziwych rakiet, po wlaniu do dewara;
• Benzynę i olej napędowy, paliwa do twoich generatorów;
• Gaz ziemny, skraplany do metanu w wytwórni gazu;
• Plastik (przy innym ustawieniu), do płytek drukowanych, akumulatorów i kabli, oraz smołę.

Surowa ropa pali się też w miejscu na paliwo (20 sekund na metr sześcienny). A jeśli marzysz o pompach i przenośnikach, zobacz do czego służy ropa w fabryce.

Kryształy, geody i stalaktyty

Od 20 do 160 m w dół twój kilof może przebić się do geody: pustej kuli o średnicy 4 do 9 m, skorupy z kalcytu wyścielonej świecącymi kryształami, kwarcem i kilkoma klejnotami. Kryształy dają zimne światło sięgające 5 m, tak jak niebieskie świecące grzyby bujnych jaskiń: w ciemności to twoje punkty orientacyjne.

Stalaktyty zwisają z kalcytu ze stropów jaskiń naciekowych, ze zbitego lodu w zamarzniętych jaskiniach; w głębokich jaskiniach zastępują je kępy kryształów.

Kto tam mieszka

Pod ziemią zawsze jest noc. Stworzenia ciemności wychodzą w jaskiniach o każdej porze, od 6 m w dół do około 50 m pod powierzchnią. Kogo spotkasz:

• Nietoperze (wrogie): w grupach po 2 do 5, spadają na ciebie z góry. Upuszczają guano.
• Zombie, szlamy i grzybołaki (wrogie): stali bywalcy nocy, u siebie pod ziemią.
• Pająki (neutralne): zostaw je w spokoju, a zostawią w spokoju ciebie. Z ich nici zrobisz łuk.
• Trolle (wrogie): wysokie na 2,6 m, powolne i mocno bijące. Niektóre niosą diament.
• Magmowe golemy (wrogie): świecą i są pięć razy częstsze obok lawy.
• Kryształowe golemy (neutralne): ogromne i świecące, spokojne, dopóki ich nie uderzysz.
• Ogniste salamandry (neutralne): stożek ognia, a dla ciebie gruczoł ognia, jeśli wygrasz.
• Chochliki (wrogie), skorpiony (neutralne) i niegroźne zarodniki dopełniają obsadę.
• Skrzynia-mimik: skrzynia… która gryzie. Pokonaj ją, a dostaniesz sztabki żelaza i złota, strzały, a czasem diament.

Powierzchnia ma w nocy własny tłum: zobacz potwory w ciemności.

Światło i wydostanie się na górę

Z dala od wejść panuje kompletna ciemność. Twoje światło pochodzi z tego, co ze sobą zabierzesz: pochodnia (jeden voxel węgla na patyku daje cztery) oświetla 14 m wokół siebie, latarnia (pochodnia pod żelazną klatką) ma ten sam zasięg w białym świetle — a żaden potwór nie pojawia się w ich świetle. Tam na dole same z siebie świecą tylko lawa (12 m), kryształy i świecące grzyby (5 m).

1. 1

   Zabierz pochodnie i jedzenie

   Wytwórz solidny stos pochodni, zanim zejdziesz: węgiel pokazuje się już na pierwszych ścianach, więc uzupełnisz zapas po drodze.

2. 2

   Zaznaczaj swoją drogę

   Postaw pochodnię na każdym rozwidleniu, zawsze po tej samej stronie, gdy schodzisz: żaden potwór nie pojawia się w promieniu 14 m od niej. Aby wrócić, miej je po drugiej stronie.

3. 3

   Kop po drodze

   Węgiel i żelazo wyścielają pierwsze dziesiątki metrów. Lepszy kilof — drewniany, kamienny, żelazny, tytanowy — kopie szybciej i wytrzymuje dłużej.

4. 4

   Patrz pod nogi

   Upadek boli od 3 m, a każdy kolejny metr kosztuje cię więcej zdrowia. Wąwozy i szyby są głębsze, niż wyglądają w ciemności.

5. 5

   Szanuj ciecze

   W zalanej jaskini wstrzymujesz oddech na 15 sekund, a potem zaczynasz się topić. Przy lawie trzymaj voxel skały między nią a swoimi stopami.

6. 6

   Wykop drogę w górę

   Zgubiłeś się? Wytnij w skale schody ku powierzchni. Jaskinie nigdy nie sięgają głębiej niż 200 m pod ziemię: niebo jest zawsze w zasięgu.