Ένα παιχνίδι όπου πηγαίνεις πραγματικά στη Σελήνη — και πηδάς τέσσερις φορές ψηλότερα

Υπάρχει παιχνίδι όπου μπορείς πραγματικά να πας στη Σελήνη;

Πολλά παιχνίδια έχουν ένα επίπεδο Σελήνης: έναν ξεχωριστό χάρτη πίσω από μια οθόνη φόρτωσης, ένα ζωγραφισμένο φόντο, μια ρουκέτα arcade που αγγίζεις για να εκτοξευτεί. Το Openworld το κάνει διαφορετικά. Είναι ένα voxel sandbox σε έναν ολόκληρο, στρογγυλό πλανήτη — περπάτα ευθεία και γύρνα εκεί απ' όπου ξεκίνησες — κάτω από έναν αληθινό ουρανό με φάσεις της Σελήνης και εκλείψεις, μέχρι τον Ήλιο, περνώντας από τη Σελήνη και τους πλανήτες. Σε Mac (native Apple Silicon), Windows και Linux.

Η Σελήνη στον ουρανό σου δεν είναι υφή. Κινείται σε τροχιά γύρω από τη Γη σου: το παιχνίδι υπολογίζει πού βρίσκεται από την τροχιά της, οπότε ανατέλλει, δύει, μεγαλώνει και μικραίνει και κάποιες φορές γλιστρά μπροστά από τον Ήλιο (ο οδηγός για τις εκλείψεις εξηγεί πώς). Και η ίδια αυτή Σελήνη είναι ένας κόσμος από μόνος του, με ακτίνα 273 km, με δικό του έδαφος που αποθηκεύεται όπως της Γης. Μπορείς να σταθείς πάνω της.

• Με ρουκέτα: ο αληθινός τρόπος. Πέντε είδη κομματιών, πραγματικά προωθητικά, πραγματική τροχιακή φυσική — και ένας αυτόματος πιλότος που πετάει ολόκληρη την αποστολή μόλις ανάψεις τον κινητήρα. Όλα βρίσκονται στον οδηγό για το χτίσιμο ρουκέτας.
• Σε λειτουργία Φαντάσματος (/gamemode spectre), για μια γρήγορη ματιά: πέτα πάνω από περίπου 1 km, το έδαφος δίνει τη θέση του στο διάστημα και μπορείς να κατευθυνθείς ίσια προς τη Σελήνη, λίγα δευτερόλεπτα μακριά με πλήρη ταχύτητα. Χωρίς φυσική, χωρίς καύση προσγείωσης: μια περιήγηση για θέα.

Από την εξέδρα εκτόξευσης στο διάστημα: ο ουρανός γίνεται μαύρος

Άναψε τον κινητήρα με Space και ο αυτόματος πιλότος αναλαμβάνει: ανεβαίνει ευθεία προς τα πάνω, γέρνει στη στροφή του, κόβει τον κινητήρα, πλέει ως την κορυφή του τόξου της και καίει πλάγια μέχρι τα όργανα να γράψουν «Σε τροχιά!». Ο αέρας αραιώνει καθώς ανεβαίνεις — σταματά εντελώς στα 80 km — και ο γαλάζιος ουρανός σκουραίνει σε μαύρο, με τα αστέρια να στέκονται ακίνητα.

Κοίτα κάτω: το voxel έδαφος έχει αντικατασταθεί από τον ζωγραφισμένο πλανήτη, τον πραγματικό χάρτη του κόσμου σου σχεδιασμένο από το seed του — ωκεανοί, έρημοι, πολικοί πάγοι, οροσειρές — και τον βλέπεις να καμπυλώνει. Αυτός είναι ο στρογγυλός πλανήτης πάνω στον οποίο περπατούσες, φαινόμενος από έξω για πρώτη φορά.

Το ταξίδι: ώρες πτήσης, λίγα λεπτά για σένα

1. 1

   Τροχιά στάθμευσης

   Η ρουκέτα κάνει κύκλους γύρω από τη Γη ενώ ο σχεδιαστής υπολογίζει την ακριβή στιγμή για να φύγει.

2. 2

   Καύση: καθ' οδόν προς τη Σελήνη

   Ο κινητήρας ανάβει ξανά και σε βάζει σε μια διαδρομή που συναντά τη Σελήνη.

3. 3

   Πλεύση

   Ώρες πραγματικής πτήσης, συμπιεσμένες σε λεπτά: ο χρόνος επιταχύνεται μόνος του, έως 10.000 φορές και μόνο για τη ρουκέτα σου — ο κόσμος κρατά το ρολόι του.

4. 4

   Σύλληψη σε σεληνιακή τροχιά

   Μια τελευταία καύση πίσω από τη Σελήνη και κάνεις κύκλους γύρω της.

5. 5

   Προσγείωση

   Πόδια έξω, κινητήρας σε ρύθμιση ώσης, επαφή κάτω από 3 m/s. Καλώς ήρθες στη Σελήνη.

Πόσο ψηλά μπορείς να πηδήξεις στη Σελήνη;

Στην πραγματική ζωή, η βαρύτητα της Σελήνης είναι 1,62 m/s², έξι φορές πιο αδύναμη από τα 9,81 της Γης. Χωρίς τίποτα άλλο στη μέση, ένα άλμα θα πήγαινε περίπου έξι φορές ψηλότερα. Αυτή είναι η απάντηση που θα βρεις στα βιβλία φυσικής.

Το Openworld χρησιμοποιεί ακριβώς αυτές τις τιμές: 0,165 g στη Σελήνη. Το άλμα σου ξεκινά με την ίδια ταχύτητα παντού και το παιχνίδι κρατά την ίδια ήπια αντίσταση σε κάθε κόσμο — γι' αυτό ένα άλμα νιώθεται σαν το δικό σου άλμα. Υπολογισμένο tick προς tick, το αποτέλεσμα είναι: 1,25 m και 0,6 s στον αέρα στη Γη, περίπου 5 m και 2,8 s στη Σελήνη. Τέσσερις φορές ψηλότερα, σχεδόν πέντε φορές περισσότερο. Αρκετά για να πηδήξεις πάνω σε μια δεξαμενή ρουκέτας ή πάνω από έναν μικρό κρατήρα.

Κάνε κλικ: πήδα ξανά

Τι αλλάζει στη χαμηλή βαρύτητα;

• Οι πτώσεις πονούν πολύ λιγότερο. Η ζημιά από πτώση προέρχεται από την ενέργεια της πτώσης και αυτή η ενέργεια κλιμακώνεται με τη βαρύτητα: μια πτώση στη Σελήνη πονά όσο μια έξι φορές πιο μικρή στη Γη.
• Μένεις περισσότερο στον αέρα. Σχεδόν τρία δευτερόλεπτα ανά άλμα: χρόνος να στοχεύσεις την προσγείωσή σου στο χείλος ενός κρατήρα.
• Όλα κοστίζουν λιγότερο για να σηκωθούν. Από τη σεληνιακή επιφάνεια, η είσοδος σε τροχιά θέλει περίπου 1 km/s delta-v, έναντι 5 km/s για μια τροχιά και επιστροφή από τη Γη.
• Καθόλου αέρας. Ποτέ καιρός — ούτε βροχή, ούτε χιόνι, ούτε ομίχλη — και ένας ουρανός που μένει μαύρος ακόμα και το μεσημέρι.

Τι υπάρχει εκεί πάνω;

Η Σελήνη έχει τη δική της γεννήτρια εδάφους, διαφορετική από της Γης: μια σκονισμένη έρημος από σκοτεινές θάλασσες και ανοιχτό ρεγόλιθο, βραχώδη υψίπεδα και λαβύρινθοι από στενά φαράγγια, και κρατήρες κάθε μεγέθους. Μέσα στους μεγαλύτερους, ολόκληροι κόσμοι — ασημένια δάση, φωτεινοί κήποι, κρυστάλλινα άλση, πεδία πάγου και ποτάμια πάγου — πάνω από αίθουσες στις οποίες ανοίγουν τα πατώματα των κρατήρων, 22 έως 50 m κάτω.

Και έχει πόρους που η Γη δεν έχει. Κάθε Σελήνη έχει πάνω από εκατό γιγάντια κοιτάσματα: μετάλλευμα ηλίου-3, ιλμενίτη και τιτάνιο στις σκοτεινές θάλασσες, μετεωριτικό σίδηρο στους κρατήρες, βωξίτη στα υψίπεδα, χαλκό στους λαβύρινθους, χαλαζία στα κρυστάλλινα άλση, σίδερο και πολύτιμους λίθους σχεδόν παντού και σεληνιακό πάγο στους πόλους. Κάθε κοίτασμα είναι ένα σώμα μεταλλεύματος πλάτους 40 έως 120 m, με κομμάτια μεταλλεύματος να προεξέχουν από το έδαφος πάνω από την καρδιά του. Στην υψικάμινο, ο ιλμενίτης δίνει τιτάνιο, ο μετεωριτικός σίδηρος δίνει χάλυβα χωρίς άνθρακα και ο βράχος των υψιπέδων δίνει αλουμίνιο· το εργοστάσιο αερίων μετατρέπει τον σεληνιακό πάγο σε υγρό οξυγόνο και υγρό υδρογόνο.

Πώς φαίνεται η Γη από τη Σελήνη;

Μεγάλη, γαλάζια και απόλυτα ακίνητη. Η Σελήνη γυρίζει πάντα την ίδια όψη προς τη Γη, οπότε από την ορατή πλευρά η Γη δεν ανατέλλει ποτέ ούτε δύει: κρέμεται στο ίδιο σημείο του ουρανού ενώ ο Ήλιος τη διασχίζει. Μια μέρα στη Σελήνη διαρκεί περίπου δώδεκα ώρες πραγματικού χρόνου (μια μέρα στη Γη, είκοσι πέντε λεπτά).

Αυτό που κινείται είναι η φάση της, αντίστροφα από της Σελήνης. Όταν ο Ήλιος είναι ψηλά πάνω από τη σεληνιακή βάση σου, η Γη είναι ένας λεπτός μηνίσκος· τα σεληνιακά μεσάνυχτα είναι πλήρης και το γαλάζιο φως της είναι το μόνο που πέφτει στο έδαφος. Και όταν η Γη περνά μπροστά από τον Ήλιο, βλέπεις μια έκλειψη από τη Σελήνη.

Πρωί στη Σελήνη
Μαύρος ουρανός το μεσημέριΚανένας αέρας να σκορπίσει το φως: τα αστέρια δεν σβήνουν ποτέ.

Κοίτα ψηλά
Η Γη δεν κινείταιΗ Σελήνη της δείχνει πάντα την ίδια όψη: κρέμεται στο ίδιο σημείο, όλη μέρα.

Σεληνιακά μεσάνυχτα
Πλήρης ΓηΜόνο το γαλάζιο φως της πέφτει στο έδαφος. Δώδεκα ώρες αργότερα, ο Ήλιος επιστρέφει.

Μπορείς να χτίσεις βάση στη Σελήνη;

Ναι: μπορείς να σκάψεις και να χτίσεις εκεί και η Σελήνη κρατά ό,τι αλλάζεις, όπως η Γη. Το δύσκολο κομμάτι είναι να φέρεις τα υλικά. Γι' αυτό υπάρχει η μονάδα φορτίου της ρουκέτας: ένα αμπάρι 36 θέσεων που πετά μαζί σου (δύο μονάδες: 72 θέσεις), ανοίγει στη Σελήνη και μένει εκεί όπου προσγειώνεται η ρουκέτα. Μια γεμάτη στοίβα ζυγίζει 50 kg ό,τι κι αν περιέχει και η οθόνη της ρουκέτας σού λέει τι κοστίζει το φορτίο σου σε καύσιμο πριν φύγεις.

Έχε κατά νου ότι είναι alpha: μια βάση που ζει με τους δικούς της πόρους της Σελήνης — το προωθητικό της, το αλουμίνιό της, οι θερμικές της ασπίδες — είναι εφικτή, αλλά τα εργοστάσια φτιάχνονται πρώτα για τη Γη.

Πώς γυρίζεις πίσω στη Γη;

Επιβιβάσου, διάλεξε Πίσω στη Γη και άναψε τον κινητήρα. Από την επιφάνεια της Σελήνης το ταξίδι της επιστροφής κοστίζει περίπου 3,4 km/s. Ο αυτόματος πιλότος απογειώνεται, καίει προς τη Γη, περνά 100 km πάνω από αυτήν, φρενάρει πρώτα σε χαμηλή τροχιά (μια απευθείας είσοδος με 4,4 km/s θα έκαιγε το ρύγχος), και μετά κάνει επανείσοδο με τη μύτη μπροστά και προσγειώνεται όρθιος κοντά στην εξέδρα εκτόξευσής του, σαν επαναχρησιμοποιήσιμος ενισχυτής. Μπορείς επίσης να διαλέξεις οποιοδήποτε σημείο προσγείωσης στον χάρτη.

Πριν φύγεις, μια προειδοποίηση: αν πατήσεις F δύο φορές εν πτήσει, εγκαταλείπεις τη ρουκέτα και η ρουκέτα χάνεται. Στο διάστημα, στην Επιβίωση, αυτό είναι μοιραίο. Πίσω στον αέρα της Γης, το να πηδήξεις με αλεξίπτωτο πλαγιάς στο σακίδιο είναι άλλη ιστορία: δες τον οδηγό για wingsuit, αλεξίπτωτο και αλεξίπτωτο πλαγιάς.

Και ο Άρης;

Όχι ακόμα. Το ηλιακό σύστημα περιγράφεται στο αρχείο χάρτη του κόσμου και φτιάχτηκε για να δεχτεί περισσότερα σώματα — ο Άρης είναι προγραμματισμένος — αλλά σήμερα η Γη και η Σελήνη είναι οι δύο κόσμοι που μπορείς να περπατήσεις.