3B bir fabrika otomasyon oyunu, fabrikanın asla uyumadığı yerde

Mac için 3B bir fabrika oyunu var mı?

Mac'te oynuyorsan sorunu bilirsin: büyük 3B fabrika oyunlarının çoğu macOS'u atlıyor. Openworld başka bir yol tutuyor: tamamen yuvarlak bir gezegende geçen bir voxel sandbox oyunu; düz yürürsen başladığın yere dönersin. Otomasyon, birinci şahıs bakışlı hayatta kalma oyununun bir parçası. Apple Silicon'da yerel ve Intel Mac'lerde, Windows'ta ve Linux'ta çalışır; aynı dünyalar, aynı sunucularla. Bu konuda daha fazlası Mac için sandbox rehberimizde.

Ayrı bir “fabrika modu” açmıyorsun. İlk mağaralarında kömür ve demir kazıyorsun, ilk demirini yapmak için bir Fırın kuruyorsun… ve bir gün cevheri elle taşımaktan sıkılıyorsun. İşte konveyörlerin devreye girdiği an bu.

• 5bağlantı türü: eşyalar, sıvılar, güç, sinyaller, dönüş
• 20saniyede simülasyon turu, kendi iş parçacığında
• 0kurulacak eklenti: hepsi yerleşik
• 3sistem: Mac, Windows, Linux

Nasıl çalışır: düğümler ve bağlantılar

Openworld'ün otomasyonu tek bir fikre sığar: bağlantılarla birleştirilmiş düğümler. Bir düğüm, bir şeyi tutan, yapan ya da kullanan her şeydir — bir sandık, bir Fırın, bir haddehane, bir tank, bir pompa, bir elektrik motoru, bir güneş paneli, bir anten. Bağlantı ise iki düğüm arasına döşediğin şeydir:

• Konveyörler eşyaları (cevher, kömür, külçeler…) taşır.
• Borular sıvıları ve gazları taşır, ince bir borudan devasa bir boru hattına kadar.
• Kablolar elektrik taşır — ya da sinyal kabloları için basit bir sinyal.
• Miller dönüşü taşır, bir motordan bir pompaya.
• Fiber optik kablolar sinyalleri çok uzağa taşır.

Her düğümün portları vardır: eşya girişi için bir yuva, eşya çıkışı için bir yuva, bir güç yuvası, bir mil yuvası… Elinde bir bağlantı tut ve bir makineye bak: yuvaları ortaya çıkar, yaptıkları işe göre renklendirilmiş — giriş, çıkış ya da ikisi birden. Bağlantını bir porttan ötekine sürükle; yol bakışını izler (köşelerden, merdivenlerden yukarı) ve iki uç da doğru yuvaya oturur.

Konveyörler: kendi kendine giden eşyalar

Konveyör, eşyalarının birbiri ardına kaydığını gördüğün bir cam tüp. Üç sınıfı var; basit bir banttan, saniyede kat kat fazla eşya taşıyan bir ekspres banda kadar. Bir sandıktan bir makineye döşersen makine dolar; makinenin çıkışından başka bir sandığa döşersen ürünler kendiliğinden gider. Hiçbir şey asla çoğaltılmaz: bir eşya ya bir sandıktadır, ya bir tüpte, ya bir makinede — asla aynı anda iki yerde değil.

Yerçekimi sana yardım eder: aşağı eğimli giden bir konveyör ya da boru, kısa bir inişte bedavaya taşır. Tırmanmak ya da uzun yol gitmek için elektrikle beslenen bir destek pompası, çok uzun bir hatta da onu aktaran bir tekrarlayıcı eklersin. Ve birkaç makinenin aynı kömüre ihtiyacı olduğunda bir kavşak, bir bağlantıyı sırayla birkaç çıkış arasında paylaştırır.

Pompalar ve akışkanlar: su, petrol, lav

Pompa, manzaranı gerçekten değiştiren ilk makine. Bir milin döndürdüğü pompa, altındaki ve çevresindeki bir bölgedeki sıvıyı — su, petrol, lav, süt ya da gazyağı, sayfasındaki bir filtreyle — çeker ve borularına, bir tanka ya da bir makineye doğru iter. Yerleştirdiğinde oyun menzilindekini sayar; arazisi yüklenmemiş olsa bile o miktarı pompalar ve chunk'lar geri geldiğinde seviye dünyada gerçekten düşer.

Boruların çevresinde tesisatçının tüm takımı var: elle ya da sinyal kablosuyla açtığın valfler, bir akışı bölen kavşaklar, birkaç metreküplük bir büyük tank ve arkasındaki borudan kovanı dolduran bir musluk. Yan yana iki pompa aynı voxeli asla iki kez saymaz: eskisi payını korur.

Kafesteki bir tavşanın, bir dişli kutusuyla hızlandırdığın bir mili döndürmesiyle devasa bir fabrikayı çalıştırabilmen gerekmez.

Tom Pascard, Openworld geliştiricisi

Motorlar, miller ve dişliler: güç korunur

O söz, bütün sistemin kuralı: üssünde akan şey güç ve asla yoktan çıkmaz. Bir kabloyla beslenen elektrik motoru bir mili döndürür; ahşap, demir ya da çelikten miller az ya da çok güç taşır; birbirine değen dişli çarklar kavrar ve hızı değiştirir (küçük bir dişli büyük birini sürüyorsa daha yavaş döner, tersi de öyle) — ama gücü asla. Bir mil her metrede biraz kaybeder ve her kavrama biraz tutar: dişlilerini motorun yanına koy. Bir mile fazla yüklenirsen kayar.

Pompanın en sevdiği bir hız var, motorun başka bir tane: onları doğru dişlilerle eşleştirmek eğlencenin yarısı. Çok hızlı ya da çok yavaşsa verimi düşer.

Cevherden gazyağına

İşte çoğu oyuncunun hedeflediği büyük zincir ve her halkası kendi başına çalışabilir:

1. 1

   Yatakları bul

   İlk mağaralarında kömür ve demir. Alçak arazilerin altında petrol, orada siyah bitüm sızıntıları dev bir sahayı ele verir; ya da 20 ile 60 m derindeki küçük mercekler. Kaynaklar rehberimiz nereye bakacağını, mağaralar rehberimiz nasıl ineceğini söyler.

2. 2

   Eritme

   Cevher ve kömür konveyörle Fırına, demir külçeleri başka bir konveyörle dışarı; Fırına geri dönünce demir ve kömür çelik olur ve haddehane daha iyi makineler için levha, tel, boru ve kablo haddeler.

3. 3

   Petrolü pompala

   Bir motor, bir mil, merceğin üstünde bir pompa, bir tanka giden bir boru. Dev bir saha küçük bir merceğin çok ötesinde bir hacim tutar. Sen başka yerdeyken de pompa çekmeye devam eder.

4. 4

   Rafine et

   Rafineri, her metreküp petrolü gazyağına, benzine, dizele, doğal gaza ve katrana ayırır; her kesim kendi borusundan çıkar — ya da plastik yapar.

5. 5

   Fırlatma rampası

   Gazyağı, gerçek roketlerin yaktığı itici yakıtlardan biri — ve fabrika roketlere uzanıyor. Rafineri boş dewarları RP-1 ile doldurur, gaz tesisi onları sıvı oksijen, metan ya da hidrojenle doldurur ve rampadaki bir yakıt ikmal kulesi dewarları boşaltır. Her parça da üretilir: bkz. roket rehberimiz.

Aynı petrol ve gazyağı, elektrik üretmek için bir jeneratörde de yanar ve güneş panelleri gündüzleri bedava güç ekler — gökyüzü gerçek olduğu için Güneş tutulması sırasında daha az. Bütün bir üssü — paneller, bataryalar, kablolar, anahtarlar — beslemek elektrik ve radyo rehberimizde; onu yaşamak isteyeceğin bir yer yapmak, lambalar ve mobilyalarla, dekorasyon rehberimizde.

Sen uzaktayken çalışmaya devam eden bir fabrika

Bu, Openworld'ün imzasıdır. Bir makine sen uzaklaştığında durmaz. Her düğüm ve her bağlantı ayrıca oyunun kendi simülasyonunda tutulur — OVM, yani Openworld Virtual Machine — ve bu simülasyon kendi iş parçacığında, tur tur, bütün dünya boyunca, hiçbir chunk yüklü olmayan yerlerde bile çalışır. Ocağını doldur, roketini Ay'a götür, bir saat sonra dön: demir orada, sanki hiç ayrılmamışsın gibi. Devrelerin ve mantık kapıların aynı simülasyonda yaşar: bir saat, bir sayaç ya da bir tank alarmı sen yokken de tik takını sürdürür.

Ya fabrikan devasa olursa? Simülasyon biraz yavaşlar (bunu hata ayıklama ekranında ve küçük bir rozette görürsün) ama oyunun kendisi akıcı kalır: aynı saati paylaşmazlar. Bir sunucu yalnızca yüklü bölgeleri simüle etmeyi de seçebilir; o zaman tüm oyunculardan uzaktaki bir fabrika, biri uğrayana dek uyur.

Otomasyon nereye oturuyor?

Openworld önce bir fabrika oyunu değil; otomasyonun keşfetmenin, inşa etmenin, uçmanın ve uzaya gitmenin yanında oynama yollarından biri olduğu bir hayatta kalma sandbox'ı.

Arkadaşlarla, yürüyerek dolaşabileceğin bir gezegende bir vadide ocak, denize bir boru hattı ve yandaki tepede bir fırlatma rampası kurmak istiyorsan, Openworld bu.

Arkadaşlarla otomasyon

Fabrikalar çok oyunculuda parlar: bir arkadaş madenleri, bir diğeri fırınları, üçüncüsü boru hattını yönetir. Bir sunucuda sunucu çalıştığı sürece her şey çalışmaya devam eder; gece vardiyası hiç paydos etmez. Mac, PC ve Linux'ta arkadaşlarla nasıl oynanacağına bak ya da fabrikan hiç durmasın diye kendi sunucunu kur.