Bouw een raket onderdeel voor onderdeel, tank hem vol en vlieg naar de Maan

Is er een spel waarin je raketten bouwt?

Ja, en deze landt waar je woont. Openworld is een voxel-sandbox op een hele, ronde planeet — loop rechtdoor en je komt terug waar je begon — onder een echte hemel met maanfasen en eclipsen, helemaal tot aan de Zon, via de Maan en de planeten. Op Mac (native Apple Silicon), Windows en Linux. De raket is hoe je vertrekt: je zet hem op de grond naast je basis in elkaar, vult hem, klimt erin, en dezelfde wereld waarin je bouwde verandert in een planeet onder je.

De natuurkunde eronder is de echte: zwaartekracht die met de afstand afneemt, motoren met echte stuwkracht en brandstofstroom, lucht die tot 80 km ijler wordt, hitte bij terugkeer, een Maan met een eigen invloedssfeer. Maar je hebt geen technische opleiding nodig: het scherm rekent, simuleert de vlucht voor je en de autopiloot vliegt de hele missie. Scrol om er een omhoog te zien gaan.

Stap 1
Eerst de motorKlik er met rechts mee op vlakke grond.

Stap 2
Stapel hem opTanks, laadmodule, cockpit, neuskegel: elk onderdeel met rechtsklik op het onderdeel eronder.

Stap 3
Tank hem volSleep dewars met LOX en brandstof op zijn scherm. De tanks bevriezen.

Stap 4
Stap in, druk op SpatieDe autopiloot gaat aan zodra je instapt.

Lancering
Volgende halte: een orbitDe poten klappen weg boven 150 m.

Welke onderdelen heeft een raket nodig?

Een raket is een stapel, altijd in dezelfde volgorde, van onder naar boven. Het spel weigert een onderdeel op de verkeerde plek (“Stapel eerst een tank op de motor”), dus je kunt het niet verkeerd doen.

• Raketmotor — 3,4 m, 1,6 t. Het eerste onderdeel, op vlakke grond gezet: een titanium klok en kamer, pompen van tandwielen en vier landingspoten. Hij verbrandt 340 kg drijfstof per seconde.
• Rakettank — 6 m, 1 t leeg, 26 m³. Op de motor of op een andere tank, tot vier. Elke tank bevat zuurstof en brandstof, gescheiden door een gemeenschappelijk tussenschot.
• Vrachtmodule — 4 m, 1,5 t. Optioneel, tot twee, op de tanks: een laadruim van 36 vakken dat meevliegt.
• Cockpit — 3 m, 2,4 t. De bemanningscapsule en haar instrumenten, vier stoelen, op de laatste tank of module. Klik er met rechts op om aan boord te gaan; aangelijnde dieren gaan ook aan boord.
• Neuskegel — 2,6 m, 0,4 t. Hij sluit de raket af en vangt de hitte op van een terugkeer met de neus eerst.

Zo bouw je hem: klik met rechts op de grond met de motor en klik dan met rechts op de raket met elk onderdeel in je hand — het komt bovenop. Houd linksklik ingedrukt op de raket om het bovenste onderdeel terug te nemen. Alles bestaat uit voxels van 25 cm, net als de rest van de wereld.

• 5soorten onderdelen
• 31meter: de /rocketkit-raket
• 4tanks maximaal
• 72vrachtvakken met twee modules

/rocketkit
/rocketkit kerosene
/rocketkit hydrogen

Brandstof: vloeibare zuurstof plus één van drie

Openworld gebruikt de drijfgassen van de echte ruimtevaartindustrie. Elke raket verbrandt vloeibare zuurstof (LOX) met één brandstof naar keuze:

• Vloeibaar methaan (methalox, zoals de Raptor van SpaceX): rendement (Isp) van 327 s op zeeniveau, 350 s in vacuüm. De gebalanceerde keuze, en de brandstof van herbruikbare raketten.
• RP-1-kerosine (kerolox, zoals de Merlin of de Sojoez): 282 / 311 s. De minst efficiënte, maar de dichtste: er past de meeste massa van in een tank.
• Vloeibare waterstof (hydrolox, zoals de RS-25 of de Vulcain): 366 / 452 s. De meest efficiënte, maar zo licht dat er 2,3 keer minder van in een tank past.

Drijfgas komt in dewars: één dewar is 1 m³ cryogene vloeistof. Sleep er een op het scherm van de raket en hij vult alle tanks in de juiste mengverhouding. De eerste dewar bepaalt de brandstof; om te wisselen, ontlucht je de tanks (twee klikken). Een gevulde tank draagt een laagje rijp.

Brandstof maken: van olie, water en lucht tot dewars

In Survival geeft niemand je brandstof: je maakt hem zelf, in een keten van machines. Met de hand draag je emmers en cilinders van de ene machine naar de volgende; in een fabriek doen pompen, leidingen, transportbanden en centrales dat. De keten:

• Aardgas en kerosine: olie die uit de grond wordt gepompt gaat naar de raffinaderij, die elke kubieke meter splitst in kerosine, benzine, diesel, aardgas en teer.
• Lege dewars: stalen flessen met vulling, afgedicht met epoxy, vier tegelijk — elke drijfstof is één dewar, 1 m³.
• De gasfabriek (een kleine stroomkabel, 6 tot 9 kW): hij splitst water in waterstof en zuurstof en vult daarna lege dewars met vloeibare zuurstof (uit zijn houder, of rechtstreeks uit de lucht waar lucht is), vloeibaar methaan (uit aardgas) of vloeibare waterstof. Op de Maan geeft Maanijs LOX en waterstof tegelijk.
• RP-1: de raffinaderij vult een lege dewar met 64 voxels kerosine.

Een methalox-tank neemt ongeveer 15 dewars LOX en 11 methaan: één raffinaderij en één gasfabriek hebben daar een flinke tijd voor nodig, dus als je vaak naar het station of de Maan vliegt, moet je er meer bouwen. De dewars gaan steeds rond: er een in een raket gieten geeft je de lege dewar terug (de tanks leeglaten verliest de drijfstof). Op het lanceerplatform doet een tankplatform het gieten: 9 vakken volle dewars die transportbanden vullen, 9 lege dewars die vertrekken, en elke halve seconde één dewar in de dichtstbijzijnde raket binnen 12 m.

Hoeveel brandstof heb je nodig voor de Maan?

Wat telt is delta-v: hoeveel snelheid je raket kan winnen voordat zijn tanks leeg zijn. Meer tanks, meer delta-v — maar ook meer massa om voort te duwen. De stuwkracht van de motor is begrensd op 4 g, voor de piloot en de constructie. Met methaan, vol:

• 5,0km/s: een orbit en terug (1 tank: ongeveer 5,5)
• 7,0km/s: een maanlanding (2 tanks: net aan)
• 8,3km/s: de Maan en terug (4 tanks)
• 3,4km/s: van de Maan terug naar de Aarde

Een raket met één tank weegt 27 t bij de lancering (5,4 t leeg) en heeft ongeveer 5,5 km/s: hij bereikt een orbit en komt terug om te landen. Twee tanks halen zo'n 7 km/s, een maanlanding met weinig speling. Drie of vier (7,8 en 8,3 km/s) brengen je er en weer terug. Alleen al een lage orbit kost ongeveer 4,2 km/s op deze Aarde met een straal van 1.000 km. Gok nooit: het scherm tekent de balk van je delta-v met per reis de benodigde waarde erop gemarkeerd, en de gids in het spel rekent het uit voor elk aantal tanks.

Het scherm van de raket

Klik met rechts op de raket met lege handen en zijn scherm opent: de raket getekend in blokken (de gezondheid van elk onderdeel, zuurstof en brandstof in elke tank), de twee drijfgaskaarten om dewars op te laten vallen (klik: één, rechtsklik: de helft), de delta-v-balk, de bestemmingen en de knoppen — Instappen, Laadruim, Tanks ontluchten, Bovenste deel terug, Gids.

De Gids is een kleine geïllustreerde handleiding met negen geanimeerde tabbladen: Bouwen, Drijfgassen, Lading, Hoe ver, Een vlucht plannen, Vliegen, Naar een orbit, De Maan, Landen. Lees hem één keer en je weet net zoveel als deze pagina.

Lading vervoeren

De vrachtmodule maakt van een raket een vrachtwagen: bouw op de ene plek een fabriek en verstuur wat hij maakt naar een andere. Elke module is een laadruim van 36 vakken, maximaal twee (72 vakken), dat je met de knop Laadruim opent zoals een kist. Hij vliegt overal mee — ook naar de Maan — en blijft staan waar de raket landt.

• Een volle stapel weegt 50 kg, wat erin zit maakt niet uit; een deels gevulde stapel naar rato. Een vol laadruim is 1,8 t, plus 1,5 t voor de module.
• Het scherm zegt wat de lading kost (“Lading 1,2 t: –0,4 km/s”) en het meeste wat deze reis kan dragen.
• Te zwaar, en de raket trilt op het platform zonder op te stijgen. Vernietigd tijdens de vlucht, verliest hij zijn lading.

Een vlucht plannen en een landingspunt kiezen

De kaart Landingspunt opent de kaart (M) in kiesmodus: klik op de grond, in de platte weergave of de ruimteweergave (ja, je kunt vanaf de Aarde op de Maan klikken), op een checkpoint, of op het eigen lanceerplatform van de raket, en dan op Land hier. De planner kiest de route:

Daarna simuleert het scherm de hele vlucht, op de achtergrond, met dezelfde fysica en dezelfde autopiloot als de echte: de route, de afstand, de benodigde delta-v tegenover wat je hebt, en een oordeel — landt op het punt met zoveel drijfgas over, of raakt onderweg leeg. Klik op het plan om de kaart Vluchtplan te openen: de gesimuleerde vlucht stap voor stap herhaald, met zijn curven en fasen. In tests landen sprongen van 300 m tot 1.000 km binnen een of twee meter van het punt.

Eén eerlijke beperking van de alfa: een punt op een andere wereld (de Maan vanaf de Aarde, de Aarde vanaf de Maan) wordt zo dicht benaderd als de planner kan, nog niet tot op de meter. Te ver aan het eind van het afremmen (3 km op Aarde, 6 op de Maan), dan landt de raket zo dicht als hij kan en zegt het je.

Vliegen: met de autopiloot, of met de hand

Stap in, druk op Spatie: op het platform is dat de lancering. De autopiloot (P, aan zodra je instapt) vliegt de hele missie naar de bestemming: klimmen, orbit, de burn naar de Maan, correcties, afremmen, landen. Een stuur- of gastoets neemt de besturing terug, P geeft haar weer terug.

• W A S D: kantel de raket de kant waar de toets op je scherm heen wijst. Van achteren gezien helt A hem naar links.
• Shift / Ctrl: meer of minder gas. N: verander tijdens de vlucht de bestemming.
• V: de weergave — de cockpit (kijk rond met de muis), van achteren, of de orbitale kaart met je baan.
• G: de landingspoten (ze klappen ook zelf uit onder 700 m). F: stap uit, op de grond.
• Tijdversnelling is automatisch: tot ×10.000 tijdens de vrije vlucht, ×6 maximaal onder stuwkracht.

Je zit nooit vast: je inventaris (E) en de chat (T) werken in de cockpit, en doodgaan aan de knuppel zet je weer thuis. Twee keer F tijdens de vlucht werpt je uit de raket — de raket is verloren. Boven de Aarde wil je een paraglider in je uitrustingsvak hebben: de gids over wingsuit en parachute laat zien hoe zijn kap opent.

Landen — en als het misgaat

• Geland: onder 3 m/s omlaag en 2,5 m/s zijwaarts, rechtop op zijn poten.
• Beschadigd: van 3 tot 9 m/s, de poten en de motor vangen de klap op.
• Boem: boven 9 m/s, meer dan 15° gekanteld of op zijn zij, ontploft de raket — brokstukken en een vuurbal. In Survival sterft de piloot mee; in Creative word je op de grond gezet.

Elk onderdeel slijt ook, zoals een gereedschap: de neuskegel warmt op tijdens de terugkeer (altijd met de neus eerst), de poten en de motor lijden onder harde landingen, de hele stapel wordt belast als hij zijwaarts door dikke lucht vliegt. Reparaties komen later. Bij de terugkeer van de Maan duikt de autopilot nooit recht naar binnen: hij remt eerst af naar een lage baan om de Aarde en daalt dan, omdat een directe terugkeer met 4,4 km/s de neuskegel zou verbranden. De hele reis staat in de gids over naar de Maan gaan.

Raketten in een survival-sandbox

De raketten van Openworld zijn geen complete ruimtevaartsimulator met honderden onderdelen en de vrijheid om alles te ontwerpen. Ze hebben vijf soorten onderdelen en een begeleide montage, en ze leven in een survival-sandbox: je craft de onderdelen en maakt de brandstof in je eigen fabrieken, je raket staat naast je huis, vertrekt vanuit je wereld en landt op een Maan waarop je kunt lopen, bouwen en delven.

Eronder is de fysica eerlijk: echte zwaartekracht, echte brandstofstroom en rendement, echte orbits die je alleen bereikt door snel genoeg zijwaarts te gaan, hitte bij terugkeer en een gemiste orbit die op een echte parabool terugvalt. Perfect voor een avond lanceren met vrienden, en voor de Maanbasis die daarna komt.

Samen vliegen met vrienden

Op een server worden de raketten die je op het platform laat staan opgeslagen, en elke speler ziet ze. Eén piloot per cockpit (“Iemand zit al in deze cockpit”), maar iedereen kijkt live naar de vluchten, en als je verbinding tijdens de vlucht wegvalt, wacht de raket in de lucht op je. Naar de ruimte gaan is een serverregel: standaard open, een beheerder kan hem sluiten. Nieuw in het spel? Begin met je eerste nachten: de raket is het lange doel.