สร้างจรวด ทีละชิ้นส่วน เติมเชื้อเพลิง แล้วบินไปดวงจันทร์

มีเกมที่สร้างจรวดได้ไหม?

มี และเกมนี้ลงจอดตรงที่ที่คุณอาศัยอยู่ Openworld เป็นเกมแซนด์บ็อกซ์วอกเซลบนดาวเคราะห์ทรงกลมทั้งดวง — เดินตรงไปเรื่อย ๆ แล้วคุณจะวนกลับมาที่เดิม — ใต้ท้องฟ้าจริงที่มีข้างขึ้นข้างแรมและสุริยุปราคา ไกลไปถึงดวงอาทิตย์ ผ่านดวงจันทร์และดาวเคราะห์ต่าง ๆ บน Mac (เนทีฟบน Apple Silicon), Windows และ Linux จรวดคือวิธีที่คุณจากไป: คุณประกอบมันบนพื้นข้างฐานของคุณ เติมเชื้อเพลิง ปีนเข้าไป และโลกใบเดียวกับที่คุณสร้างไว้ก็กลายเป็นดาวเคราะห์อยู่ใต้ตัวคุณ

ฟิสิกส์เบื้องหลังเป็นของจริง — แรงโน้มถ่วงที่อ่อนลงตามระยะทาง เครื่องยนต์ที่มีแรงขับและอัตราการไหลของเชื้อเพลิงจริง อากาศที่เบาบางลงจนถึง 80 km ความร้อนจากการกลับเข้าบรรยากาศ และดวงจันทร์ที่มีทรงกลมอิทธิพลของตัวเอง แต่คุณไม่ต้องมีปริญญาวิศวกรรม: หน้าจอคำนวณให้ จำลองการบินให้ และระบบนำร่องอัตโนมัติบินภารกิจทั้งหมด เลื่อนลงไปดูจรวดลำหนึ่งทะยานขึ้นได้เลย

ขั้นที่ 1
เครื่องยนต์ก่อนคลิกขวาที่พื้นราบด้วยมัน

ขั้นที่ 2
ซ้อนขึ้นไปถัง โมดูลสินค้า ห้องนักบิน ฝาครอบหัวจรวด: คลิกขวาแต่ละชิ้นลงบนชิ้นที่อยู่ข้างล่าง

ขั้นที่ 3
เติมเชื้อเพลิงลากเดวาร์ของ LOX และเชื้อเพลิงไปวางบนหน้าจอของมัน ถังจะมีน้ำแข็งเกาะ

ขั้นที่ 4
ขึ้นยาน กด Spaceระบบนำร่องอัตโนมัติเปิดทันทีที่คุณปีนขึ้นไป

ทะยานขึ้น
จุดหมายถัดไป: วงโคจรขาลงจอดพับเก็บเมื่อสูงเกิน 150 m

จรวดต้องมีชิ้นส่วนอะไรบ้าง?

จรวดคือ กอง ที่เรียงลำดับเดียวกันเสมอ จากล่างขึ้นบน เกมจะไม่ยอมให้วางชิ้นส่วนผิดที่ (“วางถังบนเครื่องยนต์ก่อน”) คุณจึงไม่มีทางทำผิด

• เครื่องยนต์จรวด — 3.4 m, 1.6 t ชิ้นแรก วางบนพื้นราบ: ระฆังและห้องเผาไหม้ไทเทเนียม ปั๊มเฟือง และขาลงจอดสี่ขา มันเผาเชื้อเพลิงขับดัน 340 kg ต่อวินาที
• ถังจรวด — 6 m, หนัก 1 t ตอนว่าง, 26 m³ วางบนเครื่องยนต์หรือบนถังอื่น สูงสุดสี่ถัง แต่ละถังบรรจุออกซิเจนและเชื้อเพลิง แยกกันด้วยฉากกั้นร่วม
• โมดูลบรรทุก — 4 m, 1.5 t ไม่บังคับ สูงสุดสองโมดูล วางบนถัง: ห้องบรรทุก 36 ช่องที่บินได้
• ห้องนักบิน — 3 m, 2.4 t แคปซูลลูกเรือและเครื่องมือวัด สี่ที่นั่ง อยู่บนถังหรือโมดูลสุดท้าย คลิกขวาเพื่อขึ้นยาน สัตว์ที่จูงเชือกอยู่ก็ขึ้นได้ด้วย
• ฝาครอบหัวจรวด — 2.6 m, 0.4 t ปิดหัวจรวดและรับความร้อนจากการกลับเข้าบรรยากาศโดยหัวนำ

วิธีสร้าง: คลิกขวาที่พื้นด้วยเครื่องยนต์ แล้วคลิกขวาที่จรวดโดยถือแต่ละชิ้นส่วนอยู่ในมือ — มันจะขึ้นไปอยู่ด้านบน กดคลิกซ้ายค้าง ที่จรวดเพื่อเอาชิ้นบนสุดคืน ทุกอย่างทำจากวอกเซลขนาด 25 cm เหมือนส่วนอื่นของโลก

• 5ชนิดของชิ้นส่วน
• 31เมตร: จรวด /rocketkit
• 4ถังมากที่สุด
• 72ช่องบรรทุกเมื่อมีสองโมดูล

/rocketkit
/rocketkit kerosene
/rocketkit hydrogen

เชื้อเพลิง: ออกซิเจนเหลวบวกอีกหนึ่งในสาม

Openworld ใช้เชื้อเพลิงขับดันแบบเดียวกับอุตสาหกรรมอวกาศจริง จรวดทุกลำเผา ออกซิเจนเหลว (LOX) กับเชื้อเพลิงหนึ่งชนิดที่คุณเลือก:

• มีเทนเหลว (เมทาล็อกซ์ เหมือนเครื่อง Raptor ของ SpaceX): ประสิทธิภาพ (Isp) 327 s ที่ระดับน้ำทะเล 350 s ในสุญญากาศ ตัวเลือกที่สมดุล และเป็นเชื้อเพลิงของจรวดที่ใช้ซ้ำได้
• น้ำมันก๊าด RP-1 (เคโรล็อกซ์ เหมือน Merlin หรือ Soyuz): 282 / 311 s ประสิทธิภาพต่ำสุด แต่หนาแน่นที่สุด: ถังหนึ่งบรรจุมวลของมันได้มากที่สุด
• ไฮโดรเจนเหลว (ไฮโดรล็อกซ์ เหมือน RS-25 หรือ Vulcain): 366 / 452 s ประสิทธิภาพสูงสุด แต่เบามากจนถังหนึ่งบรรจุได้น้อยลง 2.3 เท่า

เชื้อเพลิงขับดันมาในรูป เดวาร์: หนึ่งเดวาร์คือของเหลวแช่แข็ง 1 m³ ลากเดวาร์ไปวางบนหน้าจอของจรวดแล้วมันจะเติมถังทั้งหมดในอัตราส่วนผสมที่ถูกต้อง เดวาร์ใบแรกเป็นตัวเลือกเชื้อเพลิง ถ้าจะเปลี่ยน ให้ ระบายถัง (คลิกสองครั้ง) ถังที่เติมเชื้อเพลิงแล้วจะมีน้ำแข็งเกาะเป็นเสื้อคลุม

ผลิตเชื้อเพลิงขับดัน: จากน้ำมัน น้ำ และอากาศสู่ถังเดวาร์

ในโหมดเอาชีวิตรอด ไม่มีใครแจกเชื้อเพลิงขับดันให้คุณ: คุณต้องผลิตเองด้วยสายเครื่องจักร ถ้าทำด้วยมือ คุณแบกถังและกระบอกแก๊สจากเครื่องหนึ่งไปอีกเครื่องหนึ่ง ในโรงงาน ปั๊ม ท่อ สายพาน และโรงไฟฟ้าทำให้ สายการผลิตคือ:

• แก๊สธรรมชาติและน้ำมันก๊าด: น้ำมันที่สูบจากพื้นดินเข้าไปในโรงกลั่น ซึ่งแยกแต่ละลูกบาศก์เมตรเป็นน้ำมันก๊าด น้ำมันเบนซิน ดีเซล แก๊สธรรมชาติ และน้ำมันดิน
• ถังเดวาร์เปล่า: ขวดเหล็กกล้าบุวัสดุและผนึกด้วยอีพอกซี ครั้งละสี่ใบ — เชื้อเพลิงขับดันแต่ละชนิดคือหนึ่งถังเดวาร์ 1 m³
• โรงงานแก๊ส (สายไฟกำลังเล็ก 6 ถึง 9 kW): มันแยกน้ำเป็นไฮโดรเจนกับออกซิเจน แล้วบรรจุถังเดวาร์เปล่าด้วยออกซิเจนเหลว (จากถังเก็บของมัน หรือจากอากาศโดยตรงในที่ที่มีอากาศ) มีเทนเหลว (จากแก๊สธรรมชาติ) หรือไฮโดรเจนเหลว บนดวงจันทร์ น้ำแข็งดวงจันทร์ให้ LOX และไฮโดรเจนพร้อมกัน
• RP-1: โรงกลั่นบรรจุถังเดวาร์เปล่าด้วยน้ำมันก๊าด 64 วอกเซล

ถังเมทาล็อกซ์หนึ่งใบใช้ LOX ราว 15 ถังเดวาร์และมีเทน 11 ถัง: โรงกลั่นหนึ่งแห่งกับโรงงานแก๊สหนึ่งแห่งต้องใช้เวลาพอสมควร ดังนั้นถ้าจะบินไปสถานีหรือดวงจันทร์บ่อย ๆ ก็ต้องสร้างเพิ่ม ถังเดวาร์หมุนเวียนกันไป: เทหนึ่งถังลงจรวดแล้วคุณได้ถังเปล่าคืน (การระบายถังทำให้เสียเชื้อเพลิงขับดัน) บนแท่นปล่อย หอเติมเชื้อเพลิงทำหน้าที่เท: 9 ช่องสำหรับถังเดวาร์เต็มที่สายพานเติมให้ 9 ช่องสำหรับถังเปล่าที่ออกไป และเทหนึ่งถังทุกครึ่งวินาทีลงจรวดที่ใกล้ที่สุดภายใน 12 m

ต้องใช้เชื้อเพลิงเท่าไหร่ถึงจะไปถึงดวงจันทร์?

สิ่งที่สำคัญคือ เดลตา-วี: จรวดของคุณเพิ่มความเร็วได้เท่าไหร่ก่อนถังจะแห้ง ถังมากขึ้น เดลตา-วีมากขึ้น — แต่ก็มีมวลให้ผลักมากขึ้นด้วย แรงขับของเครื่องยนต์ถูกจำกัดไว้ที่ 4 g เพื่อนักบินและโครงสร้าง กับมีเทนเต็มถัง:

• 5.0km/s: ขึ้นวงโคจรและกลับ (1 ถัง: ราว 5.5)
• 7.0km/s: ลงจอดดวงจันทร์ (2 ถัง: พอดีเป๊ะ)
• 8.3km/s: ไปดวงจันทร์และกลับ (4 ถัง)
• 3.4km/s: จากดวงจันทร์กลับโลก

จรวดถังเดียวหนัก 27 t ตอนทะยานขึ้น (5.4 t ตอนว่าง) และมีราว 5.5 km/s: ขึ้นวงโคจรและกลับมาลงจอดได้ สองถังได้ราว 7 km/s พอลงจอดดวงจันทร์ได้แบบเฉียดฉิว สามหรือสี่ถัง (7.8 และ 8.3 km/s) พาคุณไปและกลับได้ วงโคจรต่ำอย่างเดียวใช้ราว 4.2 km/s บนโลกรัศมี 1,000 km ใบนี้ อย่าเดา: หน้าจอวาดแถบเดลตา-วีของคุณพร้อมขีดบอกความต้องการของแต่ละเที่ยว และคู่มือในเกมคำนวณให้ทุกจำนวนถัง

หน้าจอของจรวด

คลิกขวาที่จรวดด้วยมือเปล่า แล้วหน้าจอของมันจะเปิดขึ้น: จรวดที่วาดเป็นบล็อก (สุขภาพของแต่ละชิ้นส่วน ออกซิเจนและเชื้อเพลิงในแต่ละถัง) การ์ดเชื้อเพลิงขับดันสองใบสำหรับวางเดวาร์ (คลิก: หนึ่งอัน คลิกขวา: ครึ่งหนึ่ง) แถบเดลตา-วี จุดหมายปลายทาง และปุ่มต่าง ๆ — ขึ้นยาน, ห้องบรรทุก, ระบายถัง, เอาชิ้นบนคืน, คู่มือ

คู่มือ คือคู่มือเล่มเล็กที่มีภาพประกอบ พร้อมเก้าแท็บแอนิเมชัน: ประกอบ เชื้อเพลิงขับดัน สินค้า ไปได้ไกลแค่ไหน วางแผนการบิน การบิน สู่วงโคจร ดวงจันทร์ การลงจอด อ่านสักครั้งแล้วคุณจะรู้เท่ากับหน้านี้

การขนสินค้า

โมดูลบรรทุกเปลี่ยนจรวดให้เป็นรถบรรทุก: สร้างโรงงานที่หนึ่ง แล้วส่งสิ่งที่มันผลิตไปอีกที่ แต่ละโมดูลคือห้องบรรทุก 36 ช่อง สูงสุดสอง (72 ช่อง) เปิดด้วยปุ่มห้องบรรทุกเหมือนหีบ มันบินไปได้ทุกที่ — ดวงจันทร์ด้วย — และอยู่ตรงที่จรวดลงจอด

• สแต็กเต็มหนัก 50 kg ไม่ว่าจะมีอะไรอยู่ข้างใน สแต็กไม่เต็มก็หนักตามสัดส่วน ห้องบรรทุกเต็มหนัก 1.8 t บวก 1.5 t ของโมดูล
• หน้าจอจะบอกว่าสินค้าต้องแลกด้วยอะไร (“สินค้า 1.2 t: –0.4 km/s”) และ เที่ยวนี้บรรทุกได้มากที่สุดเท่าไหร่
• หนักเกินไป จรวดจะสั่นอยู่บนฐานโดยไม่ยกตัว ถ้าถูกทำลายระหว่างบิน มันจะสูญเสียสินค้า

วางแผนการบินและเลือกจุดลงจอด

การ์ด จุดลงจอด เปิดแผนที่ (M) ในโหมดเลือกจุด: คลิกที่พื้น ทั้งในมุมมองแบบแบนหรือมุมมองอวกาศ (ใช่ คุณคลิกดวงจันทร์จากโลกได้) เช็กพอยต์ หรือฐานปล่อยของจรวดเอง แล้วกด ลงจอดที่นี่ ตัววางแผนจะเลือกเส้นทางให้:

จากนั้นหน้าจอจะ จำลองการบินทั้งหมด เบื้องหลัง ด้วยฟิสิกส์เดียวกันและระบบนำร่องอัตโนมัติตัวเดียวกับของจริง: เส้นทาง ระยะทาง เดลตา-วีที่ต้องใช้เทียบกับที่คุณมี และคำตัดสิน — ลงที่จุดนั้นโดยเหลือเชื้อเพลิงเท่านี้ หรือหมดกลางทาง คลิกแผนเพื่อเปิดการ์ด แผนการบิน: การบินจำลองที่เล่นซ้ำทีละขั้นพร้อมกราฟและช่วงต่าง ๆ ในการทดสอบ การกระโดดสั้นตั้งแต่ 300 m ถึง 1,000 km ลงห่างจากจุดแค่หนึ่งหรือสองเมตร

ข้อจำกัดหนึ่งที่พูดกันตรง ๆ ของอัลฟา: จุดบน อีกโลกหนึ่ง (ดวงจันทร์จากโลก โลกจากดวงจันทร์) ตัววางแผนเข้าใกล้ได้เท่าที่ทำได้ ยังไม่ถึงระดับเมตร ถ้าสิ้นสุดการเบรกแล้วยังไกลเกินไป (3 km บนโลก 6 km บนดวงจันทร์) จรวดจะลงใกล้ที่สุดเท่าที่ทำได้และบอกคุณ

การบิน: ระบบนำร่องอัตโนมัติ หรือบังคับด้วยมือ

ขึ้นยาน กด Space: บนฐานปล่อย นั่นคือการทะยานขึ้น ระบบนำร่องอัตโนมัติ (P เปิดทันทีที่คุณขึ้นยาน) บินภารกิจทั้งหมดไปถึงจุดหมาย: ไต่ขึ้น วงโคจร การจุดเครื่องยนต์ไปดวงจันทร์ การแก้ทิศทาง การเบรก การลงจอด ปุ่มบังคับทิศทางหรือคันเร่งจะดึงการควบคุมกลับมา P คืนให้มัน

• W A S D: เอียงจรวดไปตามทิศที่ปุ่มชี้บนหน้าจอคุณ เมื่อมองจากด้านหลัง A เอียงไปทางซ้าย
• Shift / Ctrl: เพิ่มหรือลดคันเร่ง N: เปลี่ยนจุดหมายระหว่างบิน
• V: มุมมอง — ห้องนักบิน (มองไปรอบ ๆ ด้วยเมาส์) จากด้านหลัง หรือแผนที่วงโคจรพร้อมเส้นทางของคุณ
• G: ขาลงจอด (มันกางเองด้วยเมื่อต่ำกว่า 700 m) F: ก้าวออกมายืนบนพื้น
• การเร่งเวลาเป็นแบบอัตโนมัติ: สูงสุด ×10,000 ตอนไหลเฉื่อย และ ×6 ตอนใช้แรงขับ

คุณไม่มีวันติดอยู่ตรงนั้น: ช่องเก็บของ (E) และแชท (T) ใช้ได้ในห้องนักบิน และการตายขณะบังคับจะส่งคุณกลับบ้าน กด F สองครั้งระหว่างบินคือกระโดดหนีออกจากยาน — จรวดจะสูญเสียไป เหนือโลก คุณคงอยากมีร่มร่อนเก็บไว้ในช่องอุปกรณ์: คู่มือวิงสูทและร่มชูชีพแสดงว่าปีกของมันกางออกอย่างไร

การลงจอด — และเมื่อมันผิดพลาด

• ลงจอดสำเร็จ: ต่ำกว่า 3 m/s แนวดิ่ง และ 2.5 m/s แนวข้าง ยืนตรงบนขา
• เสียหาย: ตั้งแต่ 3 ถึง 9 m/s ขาและเครื่องยนต์รับแรงกระแทก
• ตูม: เกิน 9 m/s เอียงเกิน 15° หรือล้มตะแคง จรวดระเบิด — เศษซากและลูกไฟ ในโหมดเอาชีวิตรอดนักบินตายไปด้วย ในโหมดสร้างสรรค์ คุณถูกวางลงบนพื้น

ทุกชิ้นส่วนยังสึกหรอด้วย เหมือนเครื่องมือ: ฝาครอบหัวจรวดร้อนขึ้นตอนกลับเข้าบรรยากาศ (หัวนำเสมอ) ขาและเครื่องยนต์เสียหายเมื่อลงจอดแรง ทั้งชุดรับแรงเค้นถ้าบินเฉียงผ่านอากาศหนา การซ่อมแซมจะมาทีหลัง ตอนกลับจากดวงจันทร์ ระบบนำร่องอัตโนมัติไม่เคยพุ่งเข้าตรง ๆ: มันเบรกเข้าวงโคจรต่ำของโลกก่อนแล้วค่อยลงมา เพราะการเข้าตรงที่ 4.4 km/s จะเผาฝาครอบหัวจรวด การเดินทางทั้งหมดอยู่ในคู่มือการไปดวงจันทร์

จรวดในแซนด์บ็อกซ์เอาชีวิตรอด

จรวดของ Openworld ไม่ใช่เครื่องจำลองการบินอวกาศเต็มรูปแบบที่มีชิ้นส่วนเป็นร้อยและมีอิสระที่จะออกแบบอะไรก็ได้ จรวดมีห้าชนิดของชิ้นส่วนกับการประกอบแบบมีไกด์ และอยู่ภายในแซนด์บ็อกซ์เอาชีวิตรอด: คุณคราฟต์ชิ้นส่วนและผลิตเชื้อเพลิงขับดันในโรงงานของคุณเอง จรวดของคุณตั้งอยู่ข้างบ้าน ทะยานขึ้นจากโลกของคุณ และลงจอดบนดวงจันทร์ที่คุณเดินได้ สร้างได้ และขุดได้

ข้างใต้ ฟิสิกส์ซื่อตรง: แรงโน้มถ่วงจริง การไหลของเชื้อเพลิงและประสิทธิภาพจริง วงโคจรจริงที่ไปถึงได้ก็ต่อเมื่อพุ่งไปทางข้างให้เร็วพอ ความร้อนตอนกลับเข้าบรรยากาศ และวงโคจรที่พลาดจะตกกลับมาตามพาราโบลาจริง เหมาะกับค่ำคืนของการปล่อยจรวดกับเพื่อน และกับฐานดวงจันทร์ที่ตามมา

บินกับเพื่อน

บนเซิร์ฟเวอร์ จรวดที่คุณทิ้งไว้บนฐานปล่อยจะถูกบันทึก และทุกคนเห็นมัน หนึ่งห้องนักบินมีนักบินได้คนเดียว (“มีคนนั่งในห้องนักบินนี้แล้ว”) แต่ทุกคนดูการบินสด ๆ ได้ และถ้าการเชื่อมต่อของคุณหลุดระหว่างบิน จรวดจะรอคุณอยู่บนฟ้า การไปอวกาศเป็นกฎของเซิร์ฟเวอร์: เปิดไว้เป็นค่าเริ่มต้น แอดมินปิดได้ เพิ่งเริ่มเล่น? เริ่มที่คืนแรก ๆ ของคุณ: จรวดคือเป้าหมายระยะยาว