یک بازی بقا با برق واقعی — و رادیویی که به ماه می‌رسد

بازی بقایی با برق واقعی هست؟

در Openworld برق جزو خود بازی است. یک ساندباکس ووکسلی روی یک سیارهٔ کامل و گرد است — مستقیم برو و به جای شروعت برمی‌گردی — زیر آسمانی واقعی با فازهای ماه و گرفتگی، و به‌صورت بومی روی مک، ویندوز و لینوکس اجرا می‌شود. در آن دنیا توان یک منبع است مثل آهن یا چوب: تولیدش می‌کنی، حملش می‌کنی، ذخیره‌اش می‌کنی، خرجش می‌کنی.

قاعده‌ای که همه‌چیز را کنار هم نگه می‌دارد: انرژی پایسته است. یک چراغ چند ده وات می‌کشد، یک موتور خیلی بیشتر، کوره یا کارخانهٔ گاز چند کیلووات. هیچ‌چیز از هیچ کار نمی‌کند، و دقیقاً همین است که بازی را سرگرم‌کننده می‌کند — نیروگاهی که درست اندازه‌گیری شده باشد چیزی است که به آن افتخار می‌کنی.

• 3منبع: سوخت، آفتاب، باتری‌ها
• 3نوع کابل: سیگنال، برق کم‌توان و پرتوان
• 256کانال رادیویی
• 0مود لازم

تولید توان: مولد، پنل خورشیدی، باتری

مولد

اولین نیروگاهت. هر سوختی را می‌سوزاند — زغال سنگ، زغال چوب، چوب، یا نفت و کروسین مخزنش — یک دینام را می‌چرخاند و تا ۵ کیلووات به کابل‌هایش می‌دهد. جزئیات هوشمندانه: فقط به‌اندازهٔ آنچه کابل‌هایت می‌کشند می‌سوزاند. یک چراغ روشن کنی، کم می‌نوشد؛ کوره را راه بیندازی، سخت کار می‌کند و زغال سنگت زودتر تمام می‌شود. این‌که این زغال سنگ و نفت از کجا می‌آید در راهنمای کارخانه‌ها و خودکارسازی ما آمده است.

پنل خورشیدی

شیشه روی سلول‌های سیلیسیوم روی ورق‌های آهن، تا ۴۰۰ وات زیر آسمان باز. وقتی خورشید بالاست بیشترین را می‌دهد، صبح و عصر کمتر، شب هیچ. ابر و باران آن را کم می‌کنند، سقفی روی آن فقط کمی نور پخش‌شده باقی می‌گذارد… و چون آسمان Openworld واقعی است، خورشیدگرفتگی پنل‌هایت را هم کم‌نور می‌کند. دربارهٔ گرفتگی‌هایی که در بازی می‌بینی بخوان — و یک باتری برنامه‌ریزی کن.

باتری لیتیومی

۱۰ کیلووات‌ساعت از آنچه کابل‌هایت می‌آورند ذخیره می‌کند و وقتی آسمان تاریک شود، تا ۵ کیلووات پس می‌دهد. چند پنل روی بام و یک باتری برای روشن نگه داشتن خانه در تمام شب کافی است. آن را از شمش‌های لیتیوم می‌سازی: سنگ معدن لیتیوم از دشت‌های نمک، ذوب‌شده در کوره — که خودش برق می‌خواهد. همه‌چیز به هم وصل است.

کابل‌ها، مصرف و اضافه‌بار

کابل‌ها انواعی دارند: یک کابل سیگنال نازک که فقط سیگنال می‌برد (تا ۲۵۶ متر)، یک کابل کم‌توان (۱۰ کیلووات) و یک کابل پرتوان (۲۵۰ کیلووات)، همه ساخت نوردگاه فلز. کابل بزرگ‌تر وات بیشتری می‌برد — ولت ضرب در آمپر، مثل واقعیت. از یک کابل بیش از حد بخواهی، چند ثانیه قطع می‌کند: آنچه پشت آن است تاریک می‌شود. برای بردن توان یک نیروگاه بزرگ به جای دور، یک ترانسفورماتور کابل‌های کم‌توان و پرتوان را به هم وصل می‌کند (با بازده ۹۷٪): ولتاژ را بالا می‌برد و دیگری نزدیک پایگاهت آن را دوباره پایین می‌آورد.

کشیدنشان آسان است: کابل را در دست بگیر، نگاهت را بکشان، خط دنبالش می‌آید — دور گوشه‌ها و از پله‌ها بالا. کابل‌های نازک ووکسل‌به‌ووکسل کشیده می‌شوند، در امتداد یک دیوار، زیر یک قفسه، هر قدر که بخواهی مرتب. با دست خالی روی یک کابل کلیک راست کن: برگه‌اش نشان می‌دهد چه می‌برد و چقدر مصرف می‌شود.

کلید، رله، گیت منطقی: منطق واقعی

اینجا جایی است که اهل ور رفتن با مدارها لذت می‌برند. یک کلید چراغ برق را قطع می‌کند یا می‌گذارد رد شود. یک شستی یک ثانیه می‌گذارد رد شود و روی کابل سیگنالش یک سیگنال می‌فرستد. آن سیگنال عددی از ۰ تا ۲۵۵ است و دستگاه‌ها به آن گوش می‌دهند:

• یک چراغ که به کابل سیگنال وصل شده فقط تا وقتی سیگنال هست روشن می‌ماند.
• یک رلهٔ برقی وقتی فرمانش از نیمه بگذرد یک خط توان را می‌بندد.
• یک ترانزیستور سهمی از جریان را که سیگنال را دنبال می‌کند رد می‌دهد: یک دیمر، یک کنترل سرعت.
• یک شیر با فرمان یک لوله را باز می‌کند، یک در یا دریچه وقتی سیگنال بالا می‌رود باز می‌شود و وقتی پایین می‌آید می‌بندد.
• فیبرهای نوری سیگنال را بسیار دور می‌برند و یک فیبر هشت‌گانه هشت کانال را یک‌جا می‌برد، هر کدام به رنگ خودش.
• از alpha 1.0.9، قطعه‌های منطقی — یک تأخیر، یک گیت منطقی (AND، OR، NOT و حالا NAND، NOR، XOR)، یک تقویت‌کنندهٔ عملیاتی، یک حافظه، یک کوپلر نوری — و یک تابلوی نمایش که مقدارهای زنده را نشان می‌دهد، این را به الکترونیک واقعی تبدیل می‌کنند: یک ساعت ضربان چشمک‌زن، یک شمارنده، شارژ باتری به درصد. همه‌اش در راهنمای گیت‌های منطقی ما است.

حسگرها و درهای خودکار

حسگرها دنیا را به سیگنال تبدیل می‌کنند. حسگر حضور فضای جلویش را می‌پاید: بازیکنی یا موجودی نزدیک می‌شود، ۲۵۵ می‌فرستد و چند ثانیه بعد از رفتنش نگهش می‌دارد. به یک در وصلش کن: در خودکار داری. به یک چراغ: چراغ ایوان. حسگر سطح می‌خواند یک مخزن چقدر پر است: به یک شیر یا پمپ وصلش کن و مخزنت هرگز سرریز نمی‌کند. حسگر قطعه می‌گوید زمین اطرافش کِی بارگذاری و آرام شده.

و برای دیدن این‌که سیگنال‌هایت چه می‌کنند، نگارندهٔ سیگنال هست: ثبات نموداری که سیگنالت را روی کاغذ می‌کشد، برگ پشت برگ. یک نمودار بردار، کلیک راست کن: گراف روی یک کارت کاغذی باز می‌شود. عالی برای بررسی این‌که پنل‌هایت کِی تولید کرده‌اند، یا در شب چند بار در باز شده.

1. 1

   برق

   یک ژنراتور یا یک پنل همراه با یک باتری، و یک کابل کم‌توان تا ورودی‌ات.

2. 2

   حسگر

   یک حسگر حضور را رو به مسیر بگذار و با کابل تغذیه‌اش کن: برای پاییدن کمی توان می‌خواهد.

3. 3

   فرمان

   یک کابل سیگنال از حسگر تا در بکش. نزدیک شو: باز می‌شود. وارد شو: پشت سرت بسته می‌افتد.

رادیو: دور سیاره، تا ماه

آنتن‌ها سیگنال را بدون هیچ کابلی می‌برند. ۲۵۶ کانال هست: آنتنی که روی کانال یک فرستنده دریافت می‌کند، آنچه را می‌شنود روی کابل‌های سیگنال خودش می‌گذارد. در خانه یک شستی را بزن، آن‌سوی دره چراغی روشن می‌شود.

دو نوع آنتن. دکل همه‌جهته به همهٔ اطراف صحبت می‌کند، برای یک روستا عالی. بشقاب پرتوش را در یک مخروط باریک جمع می‌کند: نشانه‌رفته، با همان توان خیلی دورتر می‌برد. با نمای دوربین دوچشمی نشانه‌اش می‌روی، یا می‌گویی ماه را دنبال کند (یا از روی ماه، زمین را): با چرخش سیاره خودش می‌چرخد. هرچه دورتر بخواهی برسی توان بیشتری می‌خواهد — ماه خیلی هزینه دارد. و زمین و ماه امواج را مسدود می‌کنند: وقتی ماه زیر افق تو برود، ارتباط تا برخاستنش دوباره قطع است.

برق و سیگنال: دو چیز جدا

اینجا سیگنال و برق دو چیز جدا هستند. منطق روی کابل‌های سیگنال نازک اجرا می‌شود، در حالی که برق واقعی در کابل‌های برق جریان دارد و باید تولید، حمل و پرداخت شود. فیبرهای نوری (تا ۱۰ کیلومتر) و رادیو سیگنال را خیلی دور می‌برند، تا ماه، و گیت‌های منطقی، تأخیرها و حافظه‌های آماده با تنظیم‌هایی که روی خودشان حک شده می‌آیند. برق بقیهٔ پایگاهت را هم می‌گرداند: موتورهایی که میل‌محورها را می‌چرخانند، پمپ‌های تقویت‌کننده‌ای که خط لوله‌ها را هل می‌دهند، کوره‌ای که آلومینیوم و لیتیوم ذوب می‌کند، کارخانهٔ گاز که آب را به هیدروژن و اکسیژن می‌شکند — پیشران‌های موشک‌های واقعی — و دوآرها را با آن‌ها پر می‌کند. یک برج سوخت‌گیری روی سکوی پرتاب دوآرها را در موشکت می‌ریزد.

هنوز در حال بازسازی

برق و رادیو در اکتبر ۲۰۲۶ آمدند و در طول آلفا به نسخه‌ای دوم و تمیزتر بازسازی شدند: پورت روی هر دستگاه، ترانسفورماتورها، رله‌ها، ترانزیستورها و حسگرها، قطعه‌های منطقی، نام پورت‌ها وقتی کابل در دست داری، و تنظیم‌هایی که روی مدل‌ها حک شده (مثلاً «CH 7» روی یک آنتن). ایده‌های بالا پایدارترین‌هایند. عددهای دقیق — یک پنل چند وات می‌دهد، یک دکل تا کجا می‌رسد — ممکن است هنوز عوض شوند، و برگهٔ درون‌بازی هر دستگاه همیشه مقدارهای فعلی را نشان می‌دهد.

چیزی ساختی که زمزمه می‌کند؟ به دوستانت نشانش بده: روی مک، ویندوز و لینوکس با هم بازی کنید و خیابانت را با چراغ‌ها و دکور روشن کن.