یک بازی برای بازی با دوستان روی مک، ویندوز و لینوکس — با هم

مک و رایانهٔ ویندوزی چه بازی‌هایی را با هم بازی می‌کنند؟

کمتر از آنچه فکر می‌کنی. بیشتر بازی‌های چندنفرهٔ بزرگ مک را رد می‌کنند، یا از بازیکن مک می‌خواهند برای نسخهٔ دیگری پول بدهد، یا بازیکنان لینوکس را در فهرست «شاید یک روز» می‌گذارند. پس گروه دو تکه می‌شود: بازیکنان ویندوز بازی می‌کنند، بازیکن مک تماشا.

Openworld یک ساندباکس ووکسلی روی یک سیارهٔ کامل و گرد است — مستقیم برو و به همان‌جایی برمی‌گردی که شروع کردی — زیر آسمانی واقعی با فازهای ماه و گرفتگی‌ها، تا خود خورشید، از راه ماه و سیاره‌ها. برای مک (بومی روی Apple Silicon و Intel)، ویندوز و لینوکس از روی همان کد ساخته شده و هر نسخهٔ بازی همان پروتکل شبکه را حرف می‌زند. دوستی روی یک مک‌بوک M2، دیگری روی ویندوز ۱۱ و سومی روی لینوکس همه در یک دنیا سر در می‌آورند، بدون «سرور مک» یا «سرور PC».

• 3سیستم در یک دنیا: مک، ویندوز، لینوکس
• 100بازیکن در هر سرور، به‌طور پیش‌فرض
• 1حساب برای هر بازیکن: اسم و اسکینت را همه‌جا با خودش می‌برد
• 1قاعده: همه روی یک نسخه

روی یک دوست کلیک کن · برای چرخاندن بکش

تنها قاعده: همه یک نسخه را اجرا می‌کنند. وقتی سروری روی نسخهٔ دیگری باشد، فهرست سرورها یک کارت قرمز «ناسازگار» نشان می‌دهد، با نسخه‌ای که باید اجرا کنی. لانچر چند نسخه را کنار هم نگه می‌دارد، پس عوض کردن یک کلیک است.

هر دوست چه چیزی لازم دارد (۵ دقیقه)

Openworld در آلفاست: برای بازی کردن هر نفر حساب خودش را لازم دارد. این است آنچه به ترتیب برای دوستانت می‌فرستی.

1. 1

   بازی را دانلود کن

   از بخش دانلود: سایت فایل درست را برای رایانه‌شان انتخاب می‌کند — مک (Apple Silicon یا Intel، macOS 11 یا جدیدتر)، ویندوز ۱۰ و ۱۱، یا لینوکس.

2. 2

   یک حساب Openworld بساز

   در لانچر، بعد ایمیل را تأیید کن. برای هر نفر یک حساب: نام کاربری و اسکینت را به هر سرور می‌برد.

3. 3

   همان نسخه را انتخاب کن

   چیپ نسخه کنار «بازی»: همه روی یک نسخه، و آماده‌اید.

دنیای تک‌نفره‌ات را برای دوستان باز کن

آسان‌ترین راه برای با هم بازی کردن اصلاً سرور نمی‌خواهد. یک دنیا را در تک‌نفره شروع کن (یا دوباره باز کن)، بعد دوستانت را مستقیم به آن دعوت کن.

1. 1

   منوی مکث را باز کن

   در دنیای تک‌نفره‌ات Esc را بزن، بعد باز کردن روی شبکهٔ محلی.

2. 2

   یک پورت انتخاب کن (یا نکن)

   پورت را خالی بگذار: یکی آزاد برایت انتخاب می‌شود. بعد منو نشانی‌هایی را که باید به دوستانت بدهی نشان می‌دهد، با دکمهٔ کپی.

3. 3

   دوستانت می‌پیوندند

   در بازی آن‌ها: چندنفره → اتصال مستقیم، نشانی‌ات را (با پورتش) بچسبانند و در دنیای تو فرود می‌آیند. برای هر کدام یک اعلان می‌گیری: «… به دنیای شما پیوست».

4. 4

   وقتی تمام شد ببند

   در منوی مکث بستن شبکهٔ محلی، یا ساده بیرون برو: وقتی میزبان می‌رود، همه قطع می‌شوند.

در دنیای خودت تو رئیسی: میزبان SuperAdmin است و مهمان‌ها به‌عنوان بازیکن عادی می‌پیوندند. مهمان‌های تازه در حالت بازی دنیا شروع می‌کنند (بقا یا خلاقانه) و هر دوست دفعهٔ بعد به جای خودش و کوله‌پشتی خودش برمی‌گردد: بازی هر بازیکن را جداگانه و بر پایهٔ حساب ذخیره می‌کند.

بازی روی شبکهٔ محلی: همان خانه، همان شبکه

شبکهٔ محلی یعنی رایانه‌ها شبکه‌ای را شریک‌اند: همان Wi-Fi در خانه، خانهٔ یک دوست، یک دورهمی LAN. منوی باز کردن روی شبکهٔ محلی برای همین حالت ساخته شده: دوستانت نشانی محلی‌ای را که نشان می‌دهد (چیزی مثل 192.168.1.20 به‌اضافهٔ پورت) تایپ می‌کنند و وارد می‌شوند.

• به‌هرحال همه اینترنت لازم دارند: حتی روی شبکهٔ محلی، حساب هر مهمان آنلاین بررسی می‌شود، مثل یک سرور.
• فایروال ممکن است از رایانهٔ میزبان بخواهد به بازی اجازه بدهد: بپذیر، وگرنه هیچ‌کس وارد نمی‌شود.
• از خانهٔ دیگری؟ منو می‌گوید: پورت (UDP) را روی روترت به رایانه‌ات فوروارد کن، بعد نشانی عمومی‌ات را بده. با این راحت نیستی؟ سرور راه تمیزش است — پایین‌تر را ببین.

پیوستن به یک سرور

سرور دنیایی است که روشن می‌ماند، حتی وقتی تو آن‌جا نیستی. در چندنفره فهرست هر سرور را با تصویر، نام، توضیح، بازیکنان / ظرفیت و پینگ نشان می‌دهد. افزودن سرور نشانی‌اش را در فهرست نگه می‌دارد؛ اتصال مستقیم یک بار بی‌ذخیره‌اش می‌پیوندد؛ دوبار کلیک می‌پیوندد.

سرورهایی که از لانچر می‌پیوندی حساب‌های Openworld را بررسی می‌کنند: همین است که می‌گذارد همه اسکین واقعی‌ات را ببینند و نام کاربری‌ات را مال خودت نگه می‌دارد. بعضی سرورها آفلاین اجرا می‌شوند (بدون حساب، همه با اسکین پیش‌فرض): روی شبکه‌ای که از اینترنت جداست به کار می‌آید.

با هم چه کارهایی می‌توانید بکنید

Openworld یک لابی با یک مینی‌گیم نیست: یک سیارهٔ کامل است که شریکش می‌شوید. این است آنچه وقتی تنها نیستی عوض می‌شود.

• همدیگر را واقعی ببینید: هر بازیکن اسکینی را که ساخته می‌پوشد، با حرکاتش، آنچه در دست دارد و جایی که نگاه می‌کند. Tab را نگه دار: فهرست بازیکنان وصل‌شده سر اسکین و پینگ هر کدام را نشان می‌دهد.
• حرف بزنید: T چت را باز می‌کند. نام‌های کاربری رنگ خودشان را دارند، آمدن‌ها و رفتن‌ها اعلام می‌شود. در بازی چت صوتی نیست: از برنامهٔ صوتی‌ای که گروهتان همین حالا دارد استفاده کنید.
• یک پایگاه را با هم بسازید: سرور صندوق‌ها، ماشین‌ها و هر چه می‌گذارید را نگه می‌دارد. ادمین‌های سرور می‌توانند یک منطقه را محافظت کنند تا هیچ‌کس خانه‌ات را نشکند. بعد با هم تزئینش کنید و نقشه‌های قطعه‌هایی را که در میز معمار طراحی می‌کنید به اشتراک بگذارید.
• خانه تعیین کن: روی سرورها /sethome، /homes و /home تو را به جاهای محبوبت برمی‌گردانند (به‌طور پیش‌فرض ۳ خانه برای بازیکن عادی).
• نقشه را شریک شوید: M نقشهٔ آنچه کاویده‌ای را باز می‌کند؛ ادمین‌ها می‌توانند ایستگاه‌های عمومی برای همه نشانه بگذارند و هر بازیکن هم مال خودش را دارد.
• با هم به ماه بروید: موشک‌ها روی سرور فرود می‌آیند و می‌مانند و بقیه می‌بینندشان. یک سکوی پرتاب انتخاب کنید و ماه را نشانه بگیرید.

و چون سیاره گرد است، یک گروه واقعاً می‌تواند به یک سفر اکتشافی برود: با دوستانت مستقیم برو و از طرف دیگر به پایگاهت برمی‌گردی. شبی آرام‌تر می‌خواهی؟ دشواری یک دنیای مشترک از آسان (بی‌هیولا) تا وحشتناک می‌رود، برای همهٔ کسانی که در آن‌اند یکسان.

چند بازیکن می‌توانند با هم بازی کنند؟

یک سرور به‌طور پیش‌فرض برای ۱۰۰ بازیکن تنظیم است و صاحبش می‌تواند این عدد را عوض کند (از ۱ تا ۱٬۰۰۰ جا). در دنیایی که از بازی تک‌نفره‌ات میزبانی می‌کنی، رایانهٔ خودت همه را میزبانی می‌کند: چهار پنج دوست یک شب راحت است؛ بیشتر از آن، یک سرور اختصاصی بار را از روی بازی‌ات برمی‌دارد.

دوستانت را دعوت کن: پیامی که می‌فرستی

کپی کن، بچسبان، در چت گروهت بفرست:

امشب Openworld؟ روی مک، رایانهٔ شخصی و لینوکس اجرا می‌شود. از play-openworld.com دانلودش کن و حسابت را بساز. من دنیایم را باز می‌کنم و نشانی را برایت می‌فرستم.

مطمئن نیستی از کدام رایانه استفاده کنی؟ این هم Openworld روی مک، روی ویندوز و روی لینوکس. با بازی‌های ساخت بلوکی تازه‌کاری؟ این راهنمای بازی‌های ساندباکس ووکسلی نقشهٔ کلی را می‌دهد.

اولین شب با هم؟ پیش از غروب خورشید راهنمای تازه‌کار برای شب‌های اولت را بخوان: ساختن پناهگاهی برای شش نفر وقتی یک نفر بداند زغال‌سنگ کجاست آسان‌تر است.