Leć na Księżyc

Jak dostać się na Księżyc?

Księżyc to prawdziwy świat, na którym możesz wylądować, z własnym terenem, zapisywanym tak jak ziemski. Lecisz tam rakietą; autopilot prowadzi całą podróż. Promień Księżyca to 273 km, ćwierć ziemskich 1000 km.

• 1,62 m/s²grawitacja Księżyca (0,165 g)
• 273 kmpromień Księżyca
• 4,2 km/sz Ziemi na niską orbitę
• 3,4 km/sz powierzchni Księżyca do domu

1. 1

   Zbuduj rakietę z wystarczającą delta-v

   Dwa zbiorniki wystarczą na lądowanie na Księżycu; cztery na lot tam i z powrotem. Zbiorniki metanu dają około 7,0 i 8,3 km/s. Zabierz zapasowe dewary w module ładunkowym, jeśli chcesz zatankować na miejscu.

2. 2

   Ustaw cel

   Naciśnij N w kokpicie i wybierz Księżyc albo wskaż punkt lądowania na mapie: pokaże trasę i to, czy twoja rakieta da radę.

3. 3

   Odpal silnik

   Space, potem P dla autopilota. Wznosi się, wchodzi na orbitę, odpala silnik w stronę Księżyca, koryguje kurs, wchodzi na orbitę księżycową i ląduje. Przyspieszenie czasu samo skraca przelot.

4. 4

   Wylądaj

   Rakieta dryfuje w stronę wybranego punktu i zawisa 20 m nad nim przed lądowaniem. Jeśli dotrze zbyt daleko (ponad 6 km na Księżycu), ląduje najbliżej, jak się da, i mówi o tym.

5. 5

   Wracaj do domu

   Wsiądź, wybierz Powrót na Ziemię, odpal silnik. Rakieta mija Ziemię 100 km nad nią i najpierw hamuje na niską orbitę, bo bezpośrednie wejście w atmosferę z prędkością 4,4 km/s spaliłoby owiewkę.

Jak wygląda Księżyc?

• Czarne niebo i brak pogody: bez powietrza, bez deszczu, gwiazdy w świetle dnia. Ziemia wisi nieruchomo na niebie (Księżyc zawsze zwraca ku niej tę samą stronę) i przechodzi swoje fazy. Dźwięki docierają do ciebie stłumione, przez skafander.
• Niska grawitacja: 1,62 m/s², sześć razy słabsza niż na Ziemi. Skaczesz znacznie wyżej i spadasz wolniej.
• Pyłowe pustynie i wyżyny: ciemne morza księżycowe pofałdowane regolitem, jasne wyżyny z anortozytu i labirynty kanionów szerokich na 4 do 9 m i głębokich do 32 m.
• Kratery każdej wielkości, od kilku metrów po światy-kratery szerokie na 28 do 60 km, z tarasowymi ścianami i pierścieniem szczytów.
• Światy wewnętrzne na dnach wielkich kraterów: srebrny las, ogród drzew latarnianych z kryształowymi owocami, kryształowe gaje i pola lodu, z księżycowym mchem i gwiaździstymi paprociami.
• Podziemia: sklepione hale pod światami wewnętrznymi, szyby z den kraterów, szczeliny i tunele lawowe.

Czy na Księżycu jest życie?

• Perłoskrzydły: olbrzymi ptak szybujący nad kraterami. Oswój go gwiaździstymi paprociami (około ośmiu), załóż mu siodło nieba, a poniesie cię wszędzie: Space dwa razy, by wzbić się w powietrze. Sprowadź go rakietą na Ziemię, na smyczy, po naszywkę powrotu do domu.
• Pyłogrzbiet: pancerny roślinożerca żyjący w stadach. Nożyce dają jego pyłowy filc (wyściółkę do rakiet), a co 6 do 9 minut gubi hel-3; rozmnażaj go księżycowym mchem.
• Ślimak geodowy: zjada kryształ i co 5 do 8 minut zostawia kwarc, krzem bez gór. Krata pod zagrodą zbiera to, co zostawiają.
• Pyłowa paszcza: wroga, pływa w regolicie i wyrywa się spod pyłogrzbietów i graczy. Jej płyty o połowę zmniejszają zapotrzebowanie na części poszycia kokpitu lub owiewki.

Co można znaleźć i wytworzyć na Księżycu?

• Rudy: tytan tylko 2 do 60 m w dole (na Ziemi 90 do 200 m), ilmenit pod morzami księżycowymi, żelazo meteorytowe pod ścianami kraterów, boksyt i anortozyt na wyżynach, miedź w ścianach labiryntów, kwarc i klejnoty w kryształowych gajach, hel-3 i lód w dużych ilościach blisko biegunów. Każdy rodzaj ma też olbrzymie złoża.
• W piecu: ilmenit daje 2 tytanu za połowę węgla, żelazo meteorytowe daje 2 stali bez węgla, anortozyt (na kablu pod napięciem) 2 aluminium, regolit 32 szkła. Hel-3 pali się cztery razy dłużej niż węgiel.
• Budowa: księżycowe drewno daje deski, drzwi i meble; betoniarka robi beton z regolitu i wody.
• Baza księżycowa, która sama wytwarza paliwa rakietowe, aluminium i osłony termiczne, jest celem ścieżki postępu.

Zaktualizowano 2026-10-22